Aan het einde van een jaar denken we na over onze goede voornemens voor het nieuwe jaar
Uit een enquête blijkt onder meer dat de gemiddelde Vlaming in 2008 naast lijnen (20%), meer sporten (40%) en gezonder leven (36%) vooral meer tijd vrij wil maken voor zichzelf en voor het gezin (31%). Zowat de helft maakt lijstjes met goede voornemens, maar slechts 5% neemt die lijstjes ook serieus.
Wat zijn mijn voornemens voor 2008 ?
1. Uiteraard ook gezonder gaan leven.
Dit betekent onder meer : vooral meer water drinken (en minder wijn ... Vanaf 2 dagelijkse wijnconsumpties stijgt het risico op borstkanker met 10% - slik). Maar vooral toch meer water drinken, ik betrap mezelf erop amper een blikje cola en een kop koffie op een doorsnee werkdag te consumeren.
Meer fruit eten, maar misschien leg ik de lat te hoog, want uiteindelijk gaat er dagelijks wordt er al een kiwi, vaak ook versgeperst appelsiensap, een knorr vie en ook vaak een banaan geconsumeerd. Neen, hier valt het dus mee. Groenten dan ? Volstaat een tas verse soep per dag ?
Gezonder leven betekent ook : meer lichaamsbeweging. Alhoewel, dagelijks stap ik toch al veel af - de herhaaldelijke ritten naar de faculteit en ook op kliniekdagen zit ik niet stil. Toch zou ik wat meer echt willen sporten. Ik was goed bezig met het lopen, maar dat is een stille dood gestorven sinds het begin van de winter. Ik geeft toe waarschijnlijk een bangerik te zijn niet te willen gaan lopen 's avonds als het donker is, maar dit wens ik mezelf niet toe : "jogger gevonden langs vijver". Onlangs heeft een vriendin - collega mij voorgesteld mee te trainen voor de 20 km van Brussel. Een trainingsschema van 14 weken, 3 maal per week. I. zegt dat ik goed zot ben, en dat weerleggen is natuurlijk al een uitdaging op zich. Maar helaas, om zulk trainingsschema in te passen, vrees ik dat ik loopbaanonderbreking zal moeten vragen.
Een alternatief : er is een nieuwe mountain bike route bij ons in de buurt. En I. doet dat ook graag. Misschien moeten we dat samen doen in het weekend en een oppas vragen. Dan moet ik een nieuwe fiets en outfit kopen. Op deze manier is voornemen 2 al deels ingevuld (zie verder), maar pleeg ik al inbreuk op voornemen 3 (zie verder).
2. Uiteraard wil ik meer tijd voor mezelf en voor het gezin.
Wie kent de magische oplossing : én het werk (een dubbele opdracht in mijn geval) goed doen, én het gezin voldoende tijd en aandacht geven én een beetje tijd voor mezelf (dit wordt de laatste tijd maar al te vaak overgeslagen). Misschien helpt voornemen 4.
3. Minder geld opdoen ...
In tijden van stress vallen we op waar vrouwen het best in zijn. Verzamelen.
Alleen hoeft stress bij mij niet altijd de aanleiding te zijn ...
4. Efficiëntere tijdsindeling :
Alhoewel ik vind dat ik niet slecht bezig ben. Getuige hiervan een (meer dan) voltijdse job en een gezin met twee opgroeiende kinderen.
Maar mijn perfectionistische natuur wil meer.
En bovendien zijn we door die job en door die kinderen niet zo sociaal meer de laatste tijd en blijven er weinig momenten over voor leuke dingen.
5. Als vrouw van bijna 35 lijkt het me aangewezen dagelijks mijn antirimpel crème te gebruiken.
6. orde - orde - orde
7. De beslommeringen van het werk, de intriges en het gepieker hiermee gepaard uit het huis bannen.
8. Deze blog goed onderhouden, voor later.
zondag 30 december 2007
woensdag 26 december 2007
Contrast
Na de weldaad van de afgelopen dagen had ik er last van de miserie op dienst terug te zien.
Verrassing
Toch lief van I. om me vanavond te verrassen met een heerlijke kerststronk. Als troost dat ik vandaag moest gaan werken.
Jammie, lekker hoor !
We hebben ervan genoten
Het kerstfeest bij mama en papa was wederom zeer aangenaam dit jaar.
Wij hebben er enorm van genoten.
Het lijkt wel of het elk jaar leuker wordt. Misschien komt dat door het besef dat je dit feest met dezelfde mensen niet oneindig keer zal meemaken, als kind sta je niet stil bij het eindige van ons bestaan, maar helaas heb ik bij elke editie weer dat gevoel van "weer eentje minder". Misschien zal het dagelijkse leed op de werksfeer hier wel toe bijdragen.
Nieuw dit jaar waren de oesters tijdens het aperitief. Sinds de laatste (en enige) oester 15 jaar geleden - het was dan ook een slechte - ben ik recent deze zeevrucht terug gaan apprecieren. Het was dan ook een zeer gewaardeerd eindejaarsgeschenk van een patient - rechtstreeks overgebracht uit Bretagne - waar we samen konden van genieten. En lekker waren ze - zeker met dat glaasje champagne erbij.
Tijdens het aperitief hebben we ook de cadeautjes opengedaan - dit op ongeduldig verzoek van de allerkleinsten, die zonder ophouden zagend langs de boom passeerden en zich afvroegen wanneer ze eindelijk de pakjes mochten opendoen worden.
Als steeds wacht je met spanning af of je dit jaar wel de goede cadeaukeuze hebt gemaakt - het blijft toch altijd een verrassing. Maar dit jaar zag ik dat het goed was. Ik werd er even emotioneel van. Uiteindelijk geef ik nog liever dan ik krijg en het doet me deugd die nieuwsgierige blikken te zien terwijl je het gefrommel van het cadeaupapier kan horen. En daarna die dankbare blikken, daar kan ik zo van genieten.
Papa stil als altijd en mama die blij uitriep dat ze net datgene nodig had dat ze gekregen had - een mooie katoenen keukenschort in beige tinten zoals ze het graag heeft - en dat ze nog nooit zo'n mooie had gehad. Het geluk ligt wederom in de kleine dingen.
We waren met z'n allen blij en ontspannen en er heerste een gezellige sfeer.
Van het eten daar hebben we echt van genoten en ik heb beseft dat bij een echt kerstfeest toch een opgevulde kalkoen hoort - het cliché kan mij niet schelen.
Voldaan van een mooie dag zijn we 's avonds naar huis gereden, nog mijmerend over de fijne momenten.
Wij hebben er enorm van genoten.
Het lijkt wel of het elk jaar leuker wordt. Misschien komt dat door het besef dat je dit feest met dezelfde mensen niet oneindig keer zal meemaken, als kind sta je niet stil bij het eindige van ons bestaan, maar helaas heb ik bij elke editie weer dat gevoel van "weer eentje minder". Misschien zal het dagelijkse leed op de werksfeer hier wel toe bijdragen.
Nieuw dit jaar waren de oesters tijdens het aperitief. Sinds de laatste (en enige) oester 15 jaar geleden - het was dan ook een slechte - ben ik recent deze zeevrucht terug gaan apprecieren. Het was dan ook een zeer gewaardeerd eindejaarsgeschenk van een patient - rechtstreeks overgebracht uit Bretagne - waar we samen konden van genieten. En lekker waren ze - zeker met dat glaasje champagne erbij.
Tijdens het aperitief hebben we ook de cadeautjes opengedaan - dit op ongeduldig verzoek van de allerkleinsten, die zonder ophouden zagend langs de boom passeerden en zich afvroegen wanneer ze eindelijk de pakjes mochten opendoen worden.
Als steeds wacht je met spanning af of je dit jaar wel de goede cadeaukeuze hebt gemaakt - het blijft toch altijd een verrassing. Maar dit jaar zag ik dat het goed was. Ik werd er even emotioneel van. Uiteindelijk geef ik nog liever dan ik krijg en het doet me deugd die nieuwsgierige blikken te zien terwijl je het gefrommel van het cadeaupapier kan horen. En daarna die dankbare blikken, daar kan ik zo van genieten.
Papa stil als altijd en mama die blij uitriep dat ze net datgene nodig had dat ze gekregen had - een mooie katoenen keukenschort in beige tinten zoals ze het graag heeft - en dat ze nog nooit zo'n mooie had gehad. Het geluk ligt wederom in de kleine dingen.
We waren met z'n allen blij en ontspannen en er heerste een gezellige sfeer.
Van het eten daar hebben we echt van genoten en ik heb beseft dat bij een echt kerstfeest toch een opgevulde kalkoen hoort - het cliché kan mij niet schelen.
Voldaan van een mooie dag zijn we 's avonds naar huis gereden, nog mijmerend over de fijne momenten.
maandag 24 december 2007
Merry Christmas !
Vanavond is het dan zover. We vieren weer kerst met ons allen.
Het dessert van vanavond, daar hebben wij voor gezorgd, en we hebben meteen veel bijgeleerd, we weten nu ook wat karameliseren is en hoe je het best een roomsaus kan inkoken. Benieuwd hoe de zoete flensjes vanavond zullen smaken.
En grote T, die ziet er ook naar uit, naar het feest van vanavond. Vlak voor ik naar het ziekenhuis vertrok zei ze dat ik vanavond niet te laat mocht thuis zijn, zodat we op tijd naar het feest konden vertrekken.
Zalig Kerstfeest !
maandag 17 december 2007
Christmas shopping
We zijn er vandaag met z'n tweeën op uit getrokken. Eerst de kids afgezet op school en in de kribbe en dan met het openingsuur de winkels in. Een zeer goed idee van I. trouwens. Ik mag niet denken aan de stress die gepaard gaat met winkelen tijdens de drukke kerstperiode met kinderen, gecombineerd met de stress wat weer te kopen voor wie . We hebben twee keer meegemaakt - in dezelfde winkel trouwens - met drie jaar ertussen dat T&T 'ontsnapt' waren in de etalage van een schoenwinkel. Het schaamrood komt me nog steeds op de wangen als ik denk aan al die vernietigende blikken van vele mensen in de winkel die de mening waren toegedaan dat wij niet in staat waren onze kinderen op te voeden.
Neen, niets van dat dus dit jaar, maar heerlijk kinderloos op weg. Heerlijk slaat hierbij niet op het feit dat ik het zalig vind gescheiden te worden van mijn dierbare schatten, integendeel, maar heerlijk omdat ik besefte dat het waarschijnlijk jaren geleden was dat we dat nog met ons tweeën hadden gedaan.
De ijzige vrieskou kon ons niet van ons enthousiasme weerhouden, maar heeft I. er wel toe aangezet een nieuwe winterjas te kopen. En een zeer warme zo bleek - hij heeft hem onmiddellijk aangedaan. Even wennen voor mij natuurlijk want ik heb twee maal gedacht dat er een vreemde man naast mij stond ...
Het was een leuke dag, die echter veel te snel om was.
En ondanks mijn mislukte voornemen om vooraf een lijstje te maken met hetgeen we de anderen konden plezieren, zijn we er toch in geslaagd voor het merendeel de gepaste cadeautjes terug te vinden.
En onze kerstboom, die staat niet meer alleen, hij wordt thans omringd door kleurrijke pakjes.
En kleine T, hoewel het moeilijk was om er aan te weerstaan, heeft - alleszins vandaag toch - de pakjes nog niet opengedaan.
Neen, niets van dat dus dit jaar, maar heerlijk kinderloos op weg. Heerlijk slaat hierbij niet op het feit dat ik het zalig vind gescheiden te worden van mijn dierbare schatten, integendeel, maar heerlijk omdat ik besefte dat het waarschijnlijk jaren geleden was dat we dat nog met ons tweeën hadden gedaan.
De ijzige vrieskou kon ons niet van ons enthousiasme weerhouden, maar heeft I. er wel toe aangezet een nieuwe winterjas te kopen. En een zeer warme zo bleek - hij heeft hem onmiddellijk aangedaan. Even wennen voor mij natuurlijk want ik heb twee maal gedacht dat er een vreemde man naast mij stond ...
Het was een leuke dag, die echter veel te snel om was.
En ondanks mijn mislukte voornemen om vooraf een lijstje te maken met hetgeen we de anderen konden plezieren, zijn we er toch in geslaagd voor het merendeel de gepaste cadeautjes terug te vinden.
En onze kerstboom, die staat niet meer alleen, hij wordt thans omringd door kleurrijke pakjes.
En kleine T, hoewel het moeilijk was om er aan te weerstaan, heeft - alleszins vandaag toch - de pakjes nog niet opengedaan.
dinsdag 4 december 2007
Sinterklaas (5)
Voor wie het nog niet weet. Wanneer je de Sint een briefje stuurt, krijg je ook antwoord.
In de bus zaten vanavond dan ook twee grote omslagen, ééntje voor grote T en ééntje voor kleine T. Twee identieke omslagen met twee identieke lees - kleur - knutsel - spel boeken.
"Weet Sinterklaas eigenlijk hoe oud wij zijn ?" vraagt grote T langs haar neus weg terwijl ze aandachtig de boekjes bekijkt.
Ik aarzel een ogenblik, mompel dan dat ik het niet weet en vul uiteindelijk aan dat Sinterklaas toch wel alles weet over de kindjes, met de nadruk op over het al dan niet braaf zijn.
Ik zie haar twijfelen. Ze is het niet met me eens, ik zie het aan haar blik.
"Denk je mama, dat Sinterklaas weet hoe oud we zijn ? Ik denk het niet hoor, waarom stuurt hij T. anders een leesboek ???"
In de bus zaten vanavond dan ook twee grote omslagen, ééntje voor grote T en ééntje voor kleine T. Twee identieke omslagen met twee identieke lees - kleur - knutsel - spel boeken.
"Weet Sinterklaas eigenlijk hoe oud wij zijn ?" vraagt grote T langs haar neus weg terwijl ze aandachtig de boekjes bekijkt.
Ik aarzel een ogenblik, mompel dan dat ik het niet weet en vul uiteindelijk aan dat Sinterklaas toch wel alles weet over de kindjes, met de nadruk op over het al dan niet braaf zijn.
Ik zie haar twijfelen. Ze is het niet met me eens, ik zie het aan haar blik.
"Denk je mama, dat Sinterklaas weet hoe oud we zijn ? Ik denk het niet hoor, waarom stuurt hij T. anders een leesboek ???"
maandag 3 december 2007
Oudercontact
Vanavond was het individueel oudercontact.
Ter voorbereiding van de overstap naar de lagere school worden de kleuters van de derde klas reeds vroeg onderworpen aan testjes.
Zo luidt de commentaar :
"zij is zeer rijp voor haar leeftijd.
Zij is verbaal zeer sterk en verwacht dit ook van de anderen.
Zij is lief en zorgzaam."
En mama en papa, die zijn toch wel wat fier hoor !
Ter voorbereiding van de overstap naar de lagere school worden de kleuters van de derde klas reeds vroeg onderworpen aan testjes.
Zo luidt de commentaar :
"zij is zeer rijp voor haar leeftijd.
Zij is verbaal zeer sterk en verwacht dit ook van de anderen.
Zij is lief en zorgzaam."
En mama en papa, die zijn toch wel wat fier hoor !
Hij komt, hij komt ... hij is geweest !
Hij is geweest dit weekend, de lieve Sint. Hij heeft de cadeautjes netjes in de woonkamer gezet. En Piet heeft het pintje opgedronken en de wortel en het suikerklontje voor het paard meegenomen. En bij het weggaan zijn ze vergeten het raam achter zich dicht te doen.
Wat was het deugdzaam de blik in hun ogen te zien terwijl ze hun cadeautjes aanschouwden !
"De Sint moet ons toch wel zeker erg braaf vinden, want hij heeft nog wat extra meegebracht" luidde de verslaggeving aan oma.
Maar later op de dag werd onze blijdschap en vreugde eventjes overschaduwd.
Bij oma en opa trok grote T tijdens het spel plots wit weg en zakte ze onderuit op haar stoeltje. "Ik voel mij zo moe, en ook zo moe in mijn buik". Daarbij komt nog dat ze 's morgens had moeten overgeven ("het zal de emotie wel zijn") en de dag daarvoor had ze een forse bloedneus gehad. Als specialist herken je echter de symptomen en kan je niet laten meteen het ergste te denken, ... en verandert een banale griep meteen in een acute levensbedreigende situatie. Het doet dan pijn in het hart haar zo te zien, want jij bent haar, en als ze haar raken, raken ze jou ook.
Gelukkig heeft een lange nacht goed slapen heel veel goed gedaan en is zij stillekes aan terug de oude !
Wat was het deugdzaam de blik in hun ogen te zien terwijl ze hun cadeautjes aanschouwden !
"De Sint moet ons toch wel zeker erg braaf vinden, want hij heeft nog wat extra meegebracht" luidde de verslaggeving aan oma.
Maar later op de dag werd onze blijdschap en vreugde eventjes overschaduwd.
Bij oma en opa trok grote T tijdens het spel plots wit weg en zakte ze onderuit op haar stoeltje. "Ik voel mij zo moe, en ook zo moe in mijn buik". Daarbij komt nog dat ze 's morgens had moeten overgeven ("het zal de emotie wel zijn") en de dag daarvoor had ze een forse bloedneus gehad. Als specialist herken je echter de symptomen en kan je niet laten meteen het ergste te denken, ... en verandert een banale griep meteen in een acute levensbedreigende situatie. Het doet dan pijn in het hart haar zo te zien, want jij bent haar, en als ze haar raken, raken ze jou ook.
Gelukkig heeft een lange nacht goed slapen heel veel goed gedaan en is zij stillekes aan terug de oude !
zaterdag 1 december 2007
Citaat
"De vreugde van bewonderen is de beloning voor hen die vrij zijn van afgunst."
Comtesse Diane
Blijkbaar niet voor iedereen weggelegd ...
Comtesse Diane
Blijkbaar niet voor iedereen weggelegd ...
Reflectie
Met schaamrood op de wangen stel ik vast dat het toch moeilijk is elke dag even stil te staan bij de gebeurtenissen - gedachten - gevoelens van de dag, om ze vervolgens hier neer te pennen (typen, tikken, posten ...).
vrijdag 23 november 2007
Stiekem
Dat vinden wij toch zo leuk, 's avonds op weg naar huis in de auto stiekem met ons drieën snoepjes eten.
Het is zo vertederend, die fonkeltjes in hun oogjes als ik met een krakend geluid het zakje bovenhaal : "Noepjes eten ! Mmmm lekker".
Het is zo vertederend, die fonkeltjes in hun oogjes als ik met een krakend geluid het zakje bovenhaal : "Noepjes eten ! Mmmm lekker".
zondag 18 november 2007
Sinterklaas (4)
De brief van Sinterklaas ligt klaar om te vertrekken.
Twee briefjes van twee kindjes met een lijstje van verzoekjes : het circus van Playmobil, de manege van Playmobil, het pak van Mega Mindy, de ambulance van Playmobil. En ook het draagbaar huisje van Playmobil, en ook nog een auto.
En Sinterklaas mag natuurlijk ook zelf nog iets kiezen.
Sinterklaas kan je bereiken op volgend adres : Spanjestraat 1, 0612 HEMEL. Te frankeren volgens tarief van genormaliseerde verzending.
Twee briefjes van twee kindjes met een lijstje van verzoekjes : het circus van Playmobil, de manege van Playmobil, het pak van Mega Mindy, de ambulance van Playmobil. En ook het draagbaar huisje van Playmobil, en ook nog een auto.
En Sinterklaas mag natuurlijk ook zelf nog iets kiezen.
Sinterklaas kan je bereiken op volgend adres : Spanjestraat 1, 0612 HEMEL. Te frankeren volgens tarief van genormaliseerde verzending.
dinsdag 13 november 2007
Nieuw leven
Grote T. en kleine T. hebben een neefje !!!
Deze namiddag geboren, 3,250 kg zwaar en vanavond al goed gezond aan de borst van de mama hangend.
C. is de junior van de familie, én de verderzetter van de VB naam.
Proficiat aan de trotse ouders en zusjes !
Lange tijd kon ik het moeder-instinct-dat-de-mensheid-doet-voortplanten moeilijk onderdrukken bij het zien van een klein pasgeboren babietje.
En vandaag stond ik daar en dacht ik - neen dat is niets meer voor mij, ik ben blij met mijn (in vergelijking) grote rakkers. Ons gezin is compleet. Ik heb mijn bijdrage aan de mensheid geleverd !
Deze namiddag geboren, 3,250 kg zwaar en vanavond al goed gezond aan de borst van de mama hangend.
C. is de junior van de familie, én de verderzetter van de VB naam.
Proficiat aan de trotse ouders en zusjes !
Lange tijd kon ik het moeder-instinct-dat-de-mensheid-doet-voortplanten moeilijk onderdrukken bij het zien van een klein pasgeboren babietje.
En vandaag stond ik daar en dacht ik - neen dat is niets meer voor mij, ik ben blij met mijn (in vergelijking) grote rakkers. Ons gezin is compleet. Ik heb mijn bijdrage aan de mensheid geleverd !
vrijdag 9 november 2007
Sinterklaas (3)
Vrije tijd
Als je heel de week laat moet overwerken en ook 's avonds nog in gang moet schieten, dan lijkt één vrije avond een ongelooflijke zee van vrije tijd !
maandag 5 november 2007
Televisie
Na lang twijfelen hebben we onze nieuwe televisie dan toch gekocht dit weekend. Twijfel omwille van de miskoop anderhalf jaar geleden. Enerzijds twijfel uit angst voor een nieuwe miskoop en anderzijds twijfel omwille van het ongemakkelijk gevoel als we de langs de kassa passeerden.
Maar die twijfel is volledig weggetrokken als we hem zagen pronken aan de muur. Amai, dat is de moeite. Wat een beeldkwaliteit !
En als ik nu nog eens de tijd zou hebben om regelmatig een film te zien ...
Maar die twijfel is volledig weggetrokken als we hem zagen pronken aan de muur. Amai, dat is de moeite. Wat een beeldkwaliteit !
En als ik nu nog eens de tijd zou hebben om regelmatig een film te zien ...
zaterdag 3 november 2007
Slapen
Mijn hoofd is ijl en leeg, mijn zicht is slecht, mijn oren doen pijn van het geluid en ik kan niets, maar dan ook niets verdragen.
Kortom, ik moet eens goed slapen.
Kortom, ik moet eens goed slapen.
zondag 28 oktober 2007
Halloween
Ter voorbereiding voor Halloween hebben we alvast onze heksen, heksenhoed en bezem en kaarsenhoudertjes in de vorm van pompoenen uit de "kast der seizoenen" bovengehaald. Ook aan tafel wordt nu steevast met 'halloween servetjes' gegeten.
Maar het zal pas "hallowener" zijn - dixit grote T - als ook de pompoenen voor buiten uitgehold worden en met een kaarsje erin voor de deur worden gezet.
Zo gezegd, zo gedaan.
En van het vruchtvlees heeft I. heerlijke pompoensoep gemaakt !
vrijdag 26 oktober 2007
Uitspraak
Daarnet in de auto.
"Mamà, papa werkt in de boligolie".
Wablieft ? En ze herhaalt het nog eens.
Je bedoelt in de biologie ?!
"Ja, ja, de boligolie, zo gezegd zo gedaan"
"Mamà, papa werkt in de boligolie".
Wablieft ? En ze herhaalt het nog eens.
Je bedoelt in de biologie ?!
"Ja, ja, de boligolie, zo gezegd zo gedaan"
dinsdag 23 oktober 2007
Geen zin
Ik ben een spreekbeurt aan het voorbereiden, en dat betekent verplicht 's avonds overwerken. Maar vandaag heb ik er geen zin in. Ik heb zin, om na die drukke werkdag, in de zetel te ploffen, met de krant of voor de TV, met mijn dekentje en mijn tasje thee.
zaterdag 20 oktober 2007
Zoals het gisteren was ...
Zoals het gisteren was, zal het nooit meer zijn.
W. is begraven vandaag. Ongelooflijk veel mensen waren er naartoe gekomen.
En op het kerkhof was het - ondanks een stralend zonnetje - koud, ijskoud.
Onze straat, ons plekje in de natuur, ons rustpunt voor het gezin na drukke werkdagen, die zal nooit meer dezelfde zijn. Want elke keer dat ik aan hun huis voorbijrij, kan ik niet anders dan denken aan ellende en verdriet.
W. is begraven vandaag. Ongelooflijk veel mensen waren er naartoe gekomen.
En op het kerkhof was het - ondanks een stralend zonnetje - koud, ijskoud.
Onze straat, ons plekje in de natuur, ons rustpunt voor het gezin na drukke werkdagen, die zal nooit meer dezelfde zijn. Want elke keer dat ik aan hun huis voorbijrij, kan ik niet anders dan denken aan ellende en verdriet.
zondag 14 oktober 2007
Geschokt
Ik was van plan te schrijven dat we opnieuw zoveel geluk gehad hebben dat het weer zo'n zalige zonnige zondag is geworden.
Tot we vanavond vernomen hebben dat onze buurman W. plotseling is overleden. 40 jaar en vader van 3 jonge kinderen. Hij was vanmorgen onwel geworden op zijn fiets en gevallen. Hulp kon niet meer baten. Alhoewel we onze buren nog niet zo lang kenden - zij waren pas in juni verhuisd naar hun nieuwe huis - hadden wij onmiddellijk het gevoel dat het met hen goed klikte, dat we op dezelfde golflengte zaten.
En nu is hij op een zonnige zondag in oktober zo bruusk uit het leven gerukt, veel te jong en veel te vroeg.
Het is zo erg voor K. die nu alleen achterblijft. Je partner, alsook de vader van je kinderen verliezen. Dit grijpt me heel erg aan.
En wij maar kibbelen over stomme alledaagse dingen. Dit doet je beseffen wat echt belangrijk is in het leven.
Tot we vanavond vernomen hebben dat onze buurman W. plotseling is overleden. 40 jaar en vader van 3 jonge kinderen. Hij was vanmorgen onwel geworden op zijn fiets en gevallen. Hulp kon niet meer baten. Alhoewel we onze buren nog niet zo lang kenden - zij waren pas in juni verhuisd naar hun nieuwe huis - hadden wij onmiddellijk het gevoel dat het met hen goed klikte, dat we op dezelfde golflengte zaten.
En nu is hij op een zonnige zondag in oktober zo bruusk uit het leven gerukt, veel te jong en veel te vroeg.
Het is zo erg voor K. die nu alleen achterblijft. Je partner, alsook de vader van je kinderen verliezen. Dit grijpt me heel erg aan.
En wij maar kibbelen over stomme alledaagse dingen. Dit doet je beseffen wat echt belangrijk is in het leven.
Bosklassen (3)
Op terugweg van bosklassen en bijna thuis, maar helaas in de file, had grote T. honger. Reuzehonger. De koekjes en snoepjes waren echter tijdens de rit al opgemaakt, dus het was wachten tot thuis. "Maar ik heb zo'n honger". Op zo'n momenten zegt ze dat met zoveel overtuiging dat ik telkens even vrees dat ze gaat sterven van de honger. Ik probeer haar af te leiden, ik vertel haar wat er de volgende dag, zaterdag, op de planning staat. Zij en ik gaan even winkelen, onder andere een cadeautje voor E. en K. bij wie we 's avonds gaan eten en zeker ook een suikerwafel voor haar, zo'n verse van op de markt. Ze luistert aandachtig en het lijkt wel of ik in mijn opzet geslaagd ben. Waarop zij antwoordt : "dat is wel wel geen oplossing voor nu, hé mama".
Bosklassen (2)
Afgelopen vrijdag zijn we grote T. gaan oppikken na 5 dagen bosklassen. Het is afgelopen week erg rustig geweest, maar er was toch ook een leegte ontstaan zonder ons meisje. Ze hebben ongelooflijk mooi weer gehad aldaar, een hele week zon en een stralend blauwe hemel. Ze gingen elke dag zwemmen, en zelfs één keer nachtzwemmen, ze hebben lange boswandelingen gemaakt en zelfs een tocht in het donker, met zaklampen. En ze mochten mini-golfen. En er was zelfs een groot elfen en prinsessen feest, buiten aan een lange tafel, met z'n allen verkleed. Ja, ik denk wel dat ze daar een prachtige tijd hebben beleefd. En dit allemaal dankzij het initiatief van haar juf, met wat een overgave en idealisme zij die kleine mensjes kan doen stralen en genieten !
maandag 8 oktober 2007
Bosklassen
Vandaag is grote T vertrokken op bosklassen. 5 dagen lang, 1 dag voor elk jaar dat ze oud is, gaat ze de uitdaging van de zelfstandigheid aan. Een uitdaging zal het zijn, als ik denk aan het meisje dat vanmorgen op een krukje in de badkamer met haar tandenborstel zat te zwaaien en me smekend aankeek "mama moet dat doen".
Met een klein hartje hebben we haar vanmorgen uitgezwaaid, ons kleine meisje in die grote bus die helemaal de speelplaats was komen opgereden.
Ik hoop dat ze zich goed amuseert daar in de bossen, de weersvoorspellingen zijn alleszins veelbelovend, er wordt rustig en droog najaarsweer voorspeld.
Maar ik kan niet ontkennen dat ik toch wel een beetje ongerust zal zijn ...
Met een klein hartje hebben we haar vanmorgen uitgezwaaid, ons kleine meisje in die grote bus die helemaal de speelplaats was komen opgereden.
Ik hoop dat ze zich goed amuseert daar in de bossen, de weersvoorspellingen zijn alleszins veelbelovend, er wordt rustig en droog najaarsweer voorspeld.
Maar ik kan niet ontkennen dat ik toch wel een beetje ongerust zal zijn ...
maandag 1 oktober 2007
De eerste dag
Het was wel leuk, de eerste dag in het nieuwe regime.
Ik moet nog heel veel organiseren, maar het is wel spannend, een beetje kinderlijk zelfs. Het leek vandaag wel de eerste dag van een nieuw schooljaar. Ik heb zelfs nieuwe mapjes gemaakt, met etiketjes op ...
Ik moet nog heel veel organiseren, maar het is wel spannend, een beetje kinderlijk zelfs. Het leek vandaag wel de eerste dag van een nieuw schooljaar. Ik heb zelfs nieuwe mapjes gemaakt, met etiketjes op ...
zondag 30 september 2007
Bladzijde
Vanaf morgen start ik een nieuwe bladzijde in mijn professionele carriere. Mijn "werk" wordt verdeeld in twee halftijdse activiteiten : ééntje in de kliniek, en ééntje "op 't onderzoek" zoals mams altijd zegt.
Eigenlijk verandert er inhoudelijk weinig, omdat mijn "werk" steeds tweezijdig opgedeeld is geweest, alleen is de opdeling nu wat officiëler, zodat ik in principe meer tijd zou moeten hebben om me te wijden aan de wondere wereld van het wetenschappelijk onderzoek !
Eigenlijk verandert er inhoudelijk weinig, omdat mijn "werk" steeds tweezijdig opgedeeld is geweest, alleen is de opdeling nu wat officiëler, zodat ik in principe meer tijd zou moeten hebben om me te wijden aan de wondere wereld van het wetenschappelijk onderzoek !
Druk
Alhoewel ditmaal drie dagen - ik had vrijgenomen omdat de kribbe gesloten was - was het afgelopen weekend gezellig druk.
Op vrijdag had ik afgesproken met mams om te gaan shoppen. s' Morgens begon het al goed, het lijkt tegenwoordig wel alsof ik tot bij hen naar het buitenland moet rijden, met al die ellendige files (met de huidige communautaire perikelen is dat misschien geen overstatement, aangezien we ons vlak bij de Waalse, dus binnenkort misschien wel buitenlandse grens bevinden). Dus met enige vertraging zijn we toch kunnen vertrekken - om dan vervolgens het lijstje af te gaan : winterjassen voor de kids, jeans voor I., mooi truitje voor mams, en hetzelfde voor grote T. Vervolgens verplichte pannekoeken stop voor grote T., boxershorts en onderhemdjes voor kleine T., een paar laarsjes voor grote T. en tenslotte - op verzoek - nog een pamper kussen voor broer E., de laatste voorbereidingen voor nummer drie zijn dus aan de gang.
Op zaterdag waren we verplicht vroeg op tocht - in de bank wachtten nog enkele papieren op een handtekening en onze bankadviseur had ons een afspraak om 9u gegeven. Vervolgens nog een bezoekje bij de vrienden van Puck, alwaar de commerce goed begint te draaien blijkbaar. Nog snel een pyjama voor kleine T. en een allround tas meegenomen en hop naar de volgende halte : 2 cadeautjes voor evenveel verjaardagsfeestjes dit weekend. Na de middag grote T. naar verjaardagsfeestje nummer 1 gebracht om vervolgens - toch even voor mezelf- te stoppen op zoek naar een nieuwe handtas. Op terugtocht nog even de boodschappen oppikken en dan was het al tijd voor het avondeten. 's Avonds stond een opgenomen aflevering van Silent Witness op het programma, maar toen bleek dat onze DVD recorder het niet had opgenomen. Dat ding begint dus ook al raar te doen. Dit gaf me anderzijds tijd de nota's aan te vullen, want het was lang geleden dat er nog iets nieuws was gepost.
Op zondag ging ik zwemmen, aanvankelijk met grote T. alleen, maar uiteindelijk is kleine T. ook meegegaan. Geen goed idee volgens grote T., want door mijn toedoen was hij bijna verdronken (hij is even kopje ondergegaan).
In de namiddag was grote T. naar verjaarsdagsfeest nummer 2, en lag kleine T. zijn siësta te doen, zodat we rustig konden genieten van een heerlijk stukje zelfgebakken (ja dat ook nog vandaag) kruiden cake met koffie.
Op vrijdag had ik afgesproken met mams om te gaan shoppen. s' Morgens begon het al goed, het lijkt tegenwoordig wel alsof ik tot bij hen naar het buitenland moet rijden, met al die ellendige files (met de huidige communautaire perikelen is dat misschien geen overstatement, aangezien we ons vlak bij de Waalse, dus binnenkort misschien wel buitenlandse grens bevinden). Dus met enige vertraging zijn we toch kunnen vertrekken - om dan vervolgens het lijstje af te gaan : winterjassen voor de kids, jeans voor I., mooi truitje voor mams, en hetzelfde voor grote T. Vervolgens verplichte pannekoeken stop voor grote T., boxershorts en onderhemdjes voor kleine T., een paar laarsjes voor grote T. en tenslotte - op verzoek - nog een pamper kussen voor broer E., de laatste voorbereidingen voor nummer drie zijn dus aan de gang.
Op zaterdag waren we verplicht vroeg op tocht - in de bank wachtten nog enkele papieren op een handtekening en onze bankadviseur had ons een afspraak om 9u gegeven. Vervolgens nog een bezoekje bij de vrienden van Puck, alwaar de commerce goed begint te draaien blijkbaar. Nog snel een pyjama voor kleine T. en een allround tas meegenomen en hop naar de volgende halte : 2 cadeautjes voor evenveel verjaardagsfeestjes dit weekend. Na de middag grote T. naar verjaardagsfeestje nummer 1 gebracht om vervolgens - toch even voor mezelf- te stoppen op zoek naar een nieuwe handtas. Op terugtocht nog even de boodschappen oppikken en dan was het al tijd voor het avondeten. 's Avonds stond een opgenomen aflevering van Silent Witness op het programma, maar toen bleek dat onze DVD recorder het niet had opgenomen. Dat ding begint dus ook al raar te doen. Dit gaf me anderzijds tijd de nota's aan te vullen, want het was lang geleden dat er nog iets nieuws was gepost.
Op zondag ging ik zwemmen, aanvankelijk met grote T. alleen, maar uiteindelijk is kleine T. ook meegegaan. Geen goed idee volgens grote T., want door mijn toedoen was hij bijna verdronken (hij is even kopje ondergegaan).
In de namiddag was grote T. naar verjaarsdagsfeest nummer 2, en lag kleine T. zijn siësta te doen, zodat we rustig konden genieten van een heerlijk stukje zelfgebakken (ja dat ook nog vandaag) kruiden cake met koffie.
zaterdag 29 september 2007
Vertederend
Kleine T die tijdens het TV kijken op het schootje van zijn grote zus gaat zitten, dat vind ik echt mooi en vertederend. Als ik dan hun hoofdjes dicht tegen elkaar zie dan valt op hoezeer ze op elkaar gelijken.
zondag 23 september 2007
Beest
Tijdens het ontbijt in de prachtige cottage waar we tijdens het weekend verbleven, kwam de mooie hond van de gastheer, een amerikaanse setter, ons vervoegen.
Hoewel ik die beestjes best wel leuk en schattig vind, zie ik hun muiltjes liefst niet te dicht bij de hoofdjes van mijn kinderen. "Let je wel even op voor dat beest", waarop grote T me berispend antwoordde : "Mama (met de klemtoon op de eerste lettergreep), is dat nu een beest ?! Een beest, dat is een mier, of een spin, of een vlieg Dat hier, dat is een huisdier ..."
Passie
Op de ochtend van ons vertrek voor een verlengd weekend naar zee ter gelegenheid van I. zijn verjaardag, stond ik op met een keel die aanvoelde alsof er zonet een prikkeldraad langs was gepasseerd en een lichaamstemperatuur van 39°C. Desalniettemin zette ik dapper mijn aktiviteiten verder en weinig tijd later en twee tabletten Dafalgans en een zakje Aspegic verder, zat ik zwetend in de auto. "Het is mij duidelijk dat je wel echt veel van de zee houdt als je in die toestand toch wil vertrekken" had I. nog gezegd. Ja hoor, reken er maar op dat dat zo is. Het is misschien wel de enige plaats waar ik mijn hoofd echt kan leegmaken.
woensdag 19 september 2007
Fiets huren
In Brussel loopt sinds de autoloze zondag vorig jaar een project waarbij je op verschillende plaatsen een fiets kan huren. Voor een zeer economische prijs van 1 euro kan je dan een half uur fietsen, om je fiets dan vervolgens in een ander "fietsstation" af te zetten. Evaluatie na 1 jaar toont aan dat het niet werkt, die fietsen in de stad. Oorzaak hiervoor zijn een gebrek aan fietspaden in de hoofdstad, te veel heuvels en een gebrek aan plaatsen om je fiets af te zetten. Dit in tegenstelling tot Parijs en Lyon waar het een succes blijkt te zijn.
Wij (mijn lieve collegaatjes - vriendinnen T. en E. en ik) hadden de gelegenheid het systeem uit te testen in Lyon tijdens een congres in het voorjaar van vorig jaar. Wij waren alleszins laaiend enthousiast. Rekening houdend met de vreselijke file problemen zou je toch verwachten dat meer mensen zich achter het project zouden zetten.
Je moet er alleen op letten dat de fiets die je uitkiest wel een ketting heeft ...
Wij (mijn lieve collegaatjes - vriendinnen T. en E. en ik) hadden de gelegenheid het systeem uit te testen in Lyon tijdens een congres in het voorjaar van vorig jaar. Wij waren alleszins laaiend enthousiast. Rekening houdend met de vreselijke file problemen zou je toch verwachten dat meer mensen zich achter het project zouden zetten.
Je moet er alleen op letten dat de fiets die je uitkiest wel een ketting heeft ...
vrijdag 14 september 2007
Shit
Sinds gisteren was ik al opgedraaid. Ik heb mij de hele dag lopen haasten om toch maar op tijd (17u15) op school bij grote T te zijn voor een info avond over de bosklassen waar zij in oktober aan zal deelnemen. Daarna snel naar huis, lasagne in de oven en de kids in bad en (net nog niet te laat) in bed. Aangezien ik de volgende dag naar een meeting in Griekenland vertrok had ik nog enige voorbereidingen te treffen. ' t Is te zeggen, zorgen voor schoon ondergoed voor man en kinderen voor de komende 2 dagen. Hoe komt het toch dat telkens ik, al was het maar kort, afwezig ben , het linnen, nochtans in overvloed aangekocht, zich op zo'n momenten steeds in de vuile wasmand bevindt. Daarnaast nog snel een overnachtingspakketje voor mezelf samengesteld en tenslotte moest ik nog een referentielijst van een manuscript dat eigenlijk deze week al had moeten ingestuurd zijn aanpassen. Om 1u vannacht heb ik beseft dat het niet meer slim ging komen met die referentielijst, hier en daar had ik er enkele toegevoegd zodat de numerieke lijst niet meer klopte. Ok, ik moest dan kiezen, ofwel nog een uur of twee doorwerken en dan morgen een wrak zijn (de wekker stond om 6u) ofwel afsluiten en gaan slapen. Ik heb dan toch wijselijk beslist ("op die ene dag zal het toch niet komen, hé") voor het slapen te kiezen. Hoewel ik doorgaans in slaap val van zodra mijn hoofd het kussen raakt, waren op dit late uur, gezien de hectische avond, mijn "ying en yang" echter niet in evenwicht geraakt. Als het uiteindelijk morgen was, had ik het gevoel geen oog dicht gedaan te hebben.
Na een "redelijk" ochtendverloop stond ik dan netjes op schema klaar om naar de luchthaven te vertrekken. Op dat ogenblik merkte ik dat mijn portefeuille niet meer in mijn handtas stak. Oeps ! Dus geen identiteitskaart, geen geld en geen credit kaarten. Zo geraak je het land niet uit. Misschien wel in de auto ? Het gebeurt wel meer dat die daar eens durft uit te vallen, uit mijn handtas. Neen hoor, daar ook geen portefeuille. Nadenken .... en ondertussen tikt de klok ... Gisteravond voor het verlaten van mijn bureau in het ziekenhuis had ik hem nog nodig gehad, dus dan moest hij daar toch nog liggen ? De spanning nam toe, maar ik bleef kalm. Gelukkig moest ik slechts een kleine omweg maken tot daar. En ja hoor, daar lag hij. En dan kwam ik op de autosnelweg, en daar was ik niet alleen, en was er bovendien nog een ongeval gebeurd, en stonden we daar met z'n allen stil op de asfalt. En intussen tikte de klok, en intussen werd de gate gesloten ... en is het vliegtuig zonder mij vertrokken ...
Ik voel me nu leeg en dolgedraaid.
En tot overmaat van ramp, met al dat gehaast en gesleur, zit mijn nek weer vast. En de laatste Brufen die ik in onze farmacie kast heb gevonden wil nog niet helpen.
Life can be shit sometimes ...
Na een "redelijk" ochtendverloop stond ik dan netjes op schema klaar om naar de luchthaven te vertrekken. Op dat ogenblik merkte ik dat mijn portefeuille niet meer in mijn handtas stak. Oeps ! Dus geen identiteitskaart, geen geld en geen credit kaarten. Zo geraak je het land niet uit. Misschien wel in de auto ? Het gebeurt wel meer dat die daar eens durft uit te vallen, uit mijn handtas. Neen hoor, daar ook geen portefeuille. Nadenken .... en ondertussen tikt de klok ... Gisteravond voor het verlaten van mijn bureau in het ziekenhuis had ik hem nog nodig gehad, dus dan moest hij daar toch nog liggen ? De spanning nam toe, maar ik bleef kalm. Gelukkig moest ik slechts een kleine omweg maken tot daar. En ja hoor, daar lag hij. En dan kwam ik op de autosnelweg, en daar was ik niet alleen, en was er bovendien nog een ongeval gebeurd, en stonden we daar met z'n allen stil op de asfalt. En intussen tikte de klok, en intussen werd de gate gesloten ... en is het vliegtuig zonder mij vertrokken ...
Ik voel me nu leeg en dolgedraaid.
En tot overmaat van ramp, met al dat gehaast en gesleur, zit mijn nek weer vast. En de laatste Brufen die ik in onze farmacie kast heb gevonden wil nog niet helpen.
Life can be shit sometimes ...
vrijdag 7 september 2007
Vrijdagavond
Vrijdagavond, dat is het leukste moment van de week. En nog meer als er een vrij weekend volgt.
zondag 2 september 2007
Laatste
Het laatste weekend van de grote vakantie, daar hebben we nog alles willen uithalen. Gisteren is het onverwacht nog een zeer zonnige dag geworden zodat we veel in de tuin zijn geweest en 's avonds nog een stukje vlees op de bbq hebben gelegd. Vandaag zijn we gaan Gordelen (staat dat eigenlijk al in de Van Dale ?), samen met zo'n 75000 andere sportievelingen. Het leek wel of de zon vandaag aan het mokken was, ze liet zich moeizaam vanachter de wolken zien, maar het weer was goed om te fietsen, een aangename temperatuur van 22°C en een (niet te) fris briesje.
Morgen begint de school opnieuw. Voor het slapen gaan waren er bij grote T enkele traantjes en zei ze dat ze niet naar school wou gaan. Als ik haar vroeg waarom zij dat zo erg vond, antwoordde ze dat het was omdat ze niet meer kon uitslapen. Grote T is van kleins af een fervente uitslaper. Vrienden en kennissen zijn verwonderd en misschien zelfs een tikkeltje jaloers als zij horen dat zij gemakkelijk tot minstens halftien uitslaapt - en dat terwijl menig spruit vanaf zes uur opgewekt en vrolijk aan de dag begint en verwacht dat ouderlief dat ook zal doen. Helaas kunnen wij sinds de geboorte van kleine T niet meer van dat grote voordeel genieten ...
Aan dat uitslapen, daar kunnen wij niet veel aan veranderen, maar wij kunnen (en moeten) er wel voor zorgen dat ze 's avonds, hoe moeilijk soms, op tijd in haar bedje ligt voor de nodige nachtrust.
De boekentas staat weer klaar, samen met het brooddoosje, de sapjes, het stukje fruit en het koekje.
Vanaf morgen moeten we ons weer haasten om op tijd de deur uit te zijn, om dan even later in de file weer stil te staan, en elke dag weer (net) te laat toe te komen ...
Morgen begint de school opnieuw. Voor het slapen gaan waren er bij grote T enkele traantjes en zei ze dat ze niet naar school wou gaan. Als ik haar vroeg waarom zij dat zo erg vond, antwoordde ze dat het was omdat ze niet meer kon uitslapen. Grote T is van kleins af een fervente uitslaper. Vrienden en kennissen zijn verwonderd en misschien zelfs een tikkeltje jaloers als zij horen dat zij gemakkelijk tot minstens halftien uitslaapt - en dat terwijl menig spruit vanaf zes uur opgewekt en vrolijk aan de dag begint en verwacht dat ouderlief dat ook zal doen. Helaas kunnen wij sinds de geboorte van kleine T niet meer van dat grote voordeel genieten ...
Aan dat uitslapen, daar kunnen wij niet veel aan veranderen, maar wij kunnen (en moeten) er wel voor zorgen dat ze 's avonds, hoe moeilijk soms, op tijd in haar bedje ligt voor de nodige nachtrust.
De boekentas staat weer klaar, samen met het brooddoosje, de sapjes, het stukje fruit en het koekje.
Vanaf morgen moeten we ons weer haasten om op tijd de deur uit te zijn, om dan even later in de file weer stil te staan, en elke dag weer (net) te laat toe te komen ...
donderdag 30 augustus 2007
Sjieke madam
Enige tijd geleden keken we naar een praatprogramma op de Nederlandse televisie; het was een interview met de wetenschapster Christine Van Broeckhoven. Catherine Verfaillie heeft ooit gezegd dat vrouwen geen hoogstaande wetenschap kunnen beoefenen als ze er ook nog een gezin en kinderen willen op nahouden. Laat hier dan zeker een voorbeeld zijn. Vrouw, moeder, politica en wetenschapster. Topwetenschapster. Gerenomeerd om haar onderzoek naar alzheimer dementie, staat ze aan het hoofd van een wetenschapsinstituut met 80 werknemers, waarvan het merendeel vrouwen, niet door positieve discriminatie, maar uitgekozen op basis van excellentie. De meeste mannnelijke wetenschapppers zullen dit maar een koffieklets clubje vinden,maar in dit instituut wordt wel degelijk research gedaan, bewijs hiervan zijn de talrijke publicaties in hoogstaande tijdschriften. In dit instituut word je geëvalueerd op basis van prestaties, niet op basis van aanwezigheid. Vrouwen (lees moeders) worden namelijk wel eens weggeroepen om onverwacht zieke kinderen in kribbes en scholen op te halen. “Verzin dan geen smoes, maar haal gewooon je kind op en probeer thuis verder te werken”. Hier ook is ouderschapsverlof een verworven recht, ook voor mannen, en bestaan er zogenaamde gele fluo dagen. Op deze dagen (schoolvakanties, verjaardagen van kinderen, partners of zelfs minnaars) worden geen symposia gepland en geen voordrachten aanvaard. Op woensdag namiddag en s’avonds worden geen vergaderingen gepland.
Bovendien heeft deze dame een zeer groot relativeringsvermogen : “laat je niet imponeren door de hoogste op de ladder, in de meeste gevallen zit deze persoon er onterecht”.
Hoed af voor deze dame. Zo zouden er meer moeten zijn !
Bovendien heeft deze dame een zeer groot relativeringsvermogen : “laat je niet imponeren door de hoogste op de ladder, in de meeste gevallen zit deze persoon er onterecht”.
Hoed af voor deze dame. Zo zouden er meer moeten zijn !
Rare vondst
Tegenwoordig ziet onze tuin er wat verwilderd uit, na onze afwezigheid tijdens de vakantie. En dat geldt ook voor ons moestuintje. Allé ja, moestuintje, het is een lapje van minder dan 1 vierkante meter waarop ik samen met grote T in het voorjaar met succes wat kruiden en rucola heb gezaaid en gepland en met iets minder succes (zeg maar mislukt) een eerste poging ondernomen heb om een courgette plant vanaf het zaadje een leven te schenken. Die courgetteplant, dat is niks geworden, wist ook één van onze vrienden in juli te zeggen die reeds jarenlang ervaring heeft met dergelijke bezigheid. Die courgetten, die zouden dit jaar niet uitkomen, volgend jaar beter.
En wat vonden wij daarstraks tussen het (onkruid)struikgewas : 2 joekels van courgetten ! 40 cm lang en anderhalve kilo zwaar. Alstublieft ! De soep zal smaken.
Gedaan
Meer dan 3 weken geleden was het joepie yéh, nu is het oh nee, de vakantie is gedaan. Verslag volgt. Eerst wassen, strijken en opruimen ...
Mannelijk
Onze zoon, dat is een "echte man". Hij ziet graag bloot (als hij een Barbie van zijn zus te pakken krijgt gaat ze onmiddellijk uit de kleren), hij kijkt vol verwondering naar auto's, en nog meer naar brommers ("oh kijk een bom") en zeer recent heeft hij ook ontdekt dat een bal vooral dient om op te schoppen, voetbal dus, zeer vlot met zowel de linker als de rechter voet ... een talent in de maak.
woensdag 29 augustus 2007
Viagra
In Frankrijk is een man gearresteerd wegens ontvoering en sexueel misbruik van een kind. Diezelfde man was zonet ontslagen uit de gevangenis na een jarenlange celstraf wegens herhaaldelijk vergrijp aan minderjarigen. De gevangenisarts heeft de man, net voor zijn vertrek, een voorschrift voor Viagra gemaakt. Hij kende het dossier van de 65 jarige man niet en was zich van geen kwaad bewust. Dat vind ik pas echt choquerend. En tevens een schande voor het beroep !
woensdag 1 augustus 2007
Krimpen
Grote T en ik, wij winkelen in dezelfde kledingszaak. De collecties voor kids en volwassenen bevatten kledingsstukken die identiek zijn voor hun de "kleintjes" en voor ons de "groten" (voor mezelf relativeer ik "groot", de winkeljuffrouw heeft mij eens verwezen naar de kindercollectie omdat het maatje small eigenlijk nog te groot was ...).
Wij hebben dus identieke truien, T-shirts en broeken (vooral jeans) in onze beider garderobe hangen. Wij dragen die stukken uiteraard niet te samen, want dat is toch wel een beetje een raar zicht (zeg maar belachelijk).
Vandaag droeg zij een trui die ik ook heb, bovendien in dezelfde kleur.
Zij merkte op : "als papa mij zal zien, dan zal hij zeggen : Maar Isabelle, jij bent gekrompen !
Wij hebben dus identieke truien, T-shirts en broeken (vooral jeans) in onze beider garderobe hangen. Wij dragen die stukken uiteraard niet te samen, want dat is toch wel een beetje een raar zicht (zeg maar belachelijk).
Vandaag droeg zij een trui die ik ook heb, bovendien in dezelfde kleur.
Zij merkte op : "als papa mij zal zien, dan zal hij zeggen : Maar Isabelle, jij bent gekrompen !
zaterdag 28 juli 2007
Peleton
"De ronde van Frankrijk is zo mooi", komt recht uit het hart van een 5-jarige kleuter, die met mij vandaag de spannende tijdrit, bepalend voor het eindklassement bekijkt. De mening van een kind dat de perikelen rond de tour niet kent, onbezorgd is om de dopingsschandalen, maar enkel geniet van die fietsende mannetjes, in hun veelkleurige pakjes - voor elke kleurstift één. Maar anderzijds wel bezorgd is om de juiste strategie : "Mama, je moet niet vooraan rijden, dan word je moe, je moet zorgen dat je in het peleton rijdt. Het peleton mama, je weet toch wat dat is, hé ..."
donderdag 26 juli 2007
Onderbroek
De laatste tijd heeft grote T het moeilijk in bed te blijven eens ze gaat slapen. De gebruikelijke dorst, pipi doen, vlieg in de kamer, licht op de gang moet aan, ik heb dorst, ik heb honger ... passeert dan de revue. We hebben afgesproken (“we hebben een deal”) dat alleen pipi doen een rechtmatige reden is om uit het bed te komen. Deze deal wordt uiteraard gerespecteerd, ware het niet dat er nu op een avond (met enkele minuten interval) een 5-tal keer pipi moet gedaan worden.
Anderzijds is zij thans bezig met haar nachtelijke zindelijkheidstraining. De pampers worden ’s morgens gecontroleerd (en zelfs gewogen in geval van twijfel !). Na drie opeenvolgende droge pampers mag er met een onderbroekje geslapen worden. Twee nachten is lang het te breken record geweest.
Onlangs hebben we bij het slapen gaan onze deal nog eens overlopen : enkel uit bed voor pipi. “En geen 10 keer hé”, voegde ik er dan aan toe. “Maar mama toch, als ik niet zoveel keer pipi mag gaan doen, dan zal ik nooit aan een onderbroek geraken”...
Anderzijds is zij thans bezig met haar nachtelijke zindelijkheidstraining. De pampers worden ’s morgens gecontroleerd (en zelfs gewogen in geval van twijfel !). Na drie opeenvolgende droge pampers mag er met een onderbroekje geslapen worden. Twee nachten is lang het te breken record geweest.
Onlangs hebben we bij het slapen gaan onze deal nog eens overlopen : enkel uit bed voor pipi. “En geen 10 keer hé”, voegde ik er dan aan toe. “Maar mama toch, als ik niet zoveel keer pipi mag gaan doen, dan zal ik nooit aan een onderbroek geraken”...
woensdag 25 juli 2007
Verjaardag
Vandaag vieren we feest. Kleine T wordt 2 jaar. 't was bovendien mooi weer vandaag dus we hebben buiten kunnen vieren.Een mooi versierde tafel dankzij de enthousiaste medewerking van grote T, een nieuwe tractor die hij van ons cadeau krijgt - helaas kan hij nog niet helemaal weg met de pedalen - tot zijn grote frustratie en het bijhorende schreeuwerig geweld, een lekkere Bumba ijsstaart en ook nog een dikke buil op zijn voorhoofd want in al zijn enthousiasme is hij van zijn trip trap gevallen !
zaterdag 21 juli 2007
Missen
Grote T in haar altijd-even-enthousiaste-vol-initiatieven-op-het-randje-van-hyperkinetische maniertje van doen kan me toch soms zo de bomen injagen. En als ze er dan niet is (ze mocht vandaag gaan logeren bij de nichtjes), dan mis ik haar al nog voor ze de straat is uitgereden !
Fietsen
Grote T leert fietsen op twee wielen. Lang voor geoefend, en o zo naar getracht. Vandaag is het dan uiteindelijk gelukt. En fier dat ze was !
Nationale feestdag
We hebben ze weer allemaal zien passeren boven ons huis vandaag, in formatie voor het luchtdefilé : de alfa jets, de F-16's (wat is eigenlijk het verschil ?), de C130's, de helicopters, de seekings en enkele "gewone" vliegtuigen, waaronder zelfs eentje met zo'n slurf om te tanken in de lucht ("air to air refuelling" heet dat netjes in het vakjargon). Waarop grote T zich prompt afvroeg waarvoor vliegtuigen dienen met een koordje aan.
dinsdag 17 juli 2007
Wetenschap
Ter voorbereiding van de onderzoeksactiviteiten die officieel van start gaan in oktober kon ik alvast deze voormiddag nog even een en ander opfrissen.
Vervolmaking in Harvard volgt later dit jaar.
Het arrangement ziet eruit als volgt. Gaan mee : T&T, I. en de ouders die dat stukje States nog niet hebben bezocht. Scenario : ik zoals gezegd, I. neemt de gelegenheid om zelf een gastlabo te bezoeken, de ouders toeren rond met T&T overdag en s'avonds vinden we elkaar aan de dis om ervaringen uit te wisselen. Organisatorisch nog wat werk aan de winkel. Wordt vervolgd !
Vervolmaking in Harvard volgt later dit jaar.
Het arrangement ziet eruit als volgt. Gaan mee : T&T, I. en de ouders die dat stukje States nog niet hebben bezocht. Scenario : ik zoals gezegd, I. neemt de gelegenheid om zelf een gastlabo te bezoeken, de ouders toeren rond met T&T overdag en s'avonds vinden we elkaar aan de dis om ervaringen uit te wisselen. Organisatorisch nog wat werk aan de winkel. Wordt vervolgd !
maandag 16 juli 2007
Koffiebonen
Dat koffiedrinken, dat begint toch obsessionele vormen aan te nemen. Lang over nagedacht en dan toch aangeschaft : een espresso toestel ! Complementair aan het Nespresso toestel van op de werkvloer (dank aan de anonieme schenker), hebben we thuis geopteerd voor een toestel met koffiebonen. Zoals de reclame het zelf zegt : volautomatisch espresso toestel voor huishoudelijk gebruik. Voor het bereiden van een echte Italiaanse espresso, caffè Lungo, Cappuccino,... met versgemalen espressobonen. Oorspronkelijk ging de voorkeur naar een toestel waar het begrip volautomatisch ook slaat op het bereiden van een Capuccino, maar wat betreft het prijskaartje was de decadentie dichtbij. Dan maar het kleinere broertje met stoompijpje. En de praktijk zegt dat het goed is : in een mum van tijd wordt de melk opgeschuimd en wordt de Capuccino en zelfs de Latte Macchiato geserveerd. Rest mij nog een stel Macchiato glazen aan te schaffen, want in een limonade glas is het echt geen zicht !
Intussen werden reeds verschillende soorten koffiebonen uitgetest. Staat voorlopig op nummer 1 : Jacqmotte Moka, maar de lijst van te testen soorten is nog lang ...
En wie er ook zin in heeft, kan zich hier al even opladen !
Intussen werden reeds verschillende soorten koffiebonen uitgetest. Staat voorlopig op nummer 1 : Jacqmotte Moka, maar de lijst van te testen soorten is nog lang ...
En wie er ook zin in heeft, kan zich hier al even opladen !
zondag 15 juli 2007
Het is weer zomer
Een echte zomerse dag vandaag. Reeds vroeg vanmorgen de prikkende zon die het kwik snel boven de 25*C doet stijgen. Reeds lang gevraagd, zelfs veel over gezaagd kon ook vandaag het opblaasbaar zwembad bovengehaald worden. Met als gevolgd een hele dag waterpret in de tuin, tot groot jolijt van T&T die het met elkaar goed kunnen vinden tegenwoordig. Solidariteit troef, vooral als het op kapoenerij aankomt. En 's avonds heerlijk buiten eten, we starten met enkele eenvoudige toastjes met veel look, zongedroogde tomaten en zwarte olijven, vergezeld van een heerlijke Vina Tarapaca Merlot uit Chili, gevolgd door een heerlijk stukje tonijnsteak, rijkelijk gekruid met provencaalse kruiden, en slechts even op de BBQ dichtgeschroeid langs beide kanten. Voor I. een rundssteak in de plaats want de passie voor rauwe tonijn wordt niet gedeeld. Hierbij nog een heerlijke Griekse pasta met fijngesneden komkommer en zwarte olijven, overgoten met liters olijfolie en een fijn sausje op basis van yoghourt en heel veel munt, vers geplukt uit onze tuin. We sluiten af met een ijsje met scheut advokaat en Jacqmotte moka.
Wat kan de zomer toch heerlijk zijn !
Wat kan de zomer toch heerlijk zijn !
donderdag 12 juli 2007
De krant is terug
Een tijdje geleden was ons abonnement op DM verschreden. Aangezien er meer dan regelmatig een ongelezen krant in de papiermand terechtkwam, besloten we het niet te verlengen. Sinds de krant echter niet meer komt is er toch wel een gemis ontstaan. De weekend krant zijn we wel blijven kopen, maar een gekochte krant is toch niet hetzelfde als een bezorgde krant. Alleen al het geluid van de postauto die 's morgens vroeg aan onze deur stopt (ja wij horen dat in onze doodlopende straat !) en het lawaai van het aluminium deksel van de brievenbus als de krant erin valt. Elke dag hetzelfde begin van de dag.
Uiteindelijk hebben we dan toch opnieuw een abonnement genomen. En sinds enkele dagen wachten wij terug op het geluid van de postauto en op het geluid van de brievenbus en kijken we elke morgen nieuwsgierig in de brievenbus zoals twee kleuters die op Sinterklaas staan te wachten. En vanmorgen was het dan zover. Onze krant was daar weer ! Het enthousiasme was dan ook groot om er tijdens het ontbijt onmiddellijk in te bladeren, ieder een stuk, elk op zijn beurt. Hopelijk kunnen we datzelfde enthousiasme nu lang aanhouden en worden we elke dag weer een beetje slimmer !
Uiteindelijk hebben we dan toch opnieuw een abonnement genomen. En sinds enkele dagen wachten wij terug op het geluid van de postauto en op het geluid van de brievenbus en kijken we elke morgen nieuwsgierig in de brievenbus zoals twee kleuters die op Sinterklaas staan te wachten. En vanmorgen was het dan zover. Onze krant was daar weer ! Het enthousiasme was dan ook groot om er tijdens het ontbijt onmiddellijk in te bladeren, ieder een stuk, elk op zijn beurt. Hopelijk kunnen we datzelfde enthousiasme nu lang aanhouden en worden we elke dag weer een beetje slimmer !
dinsdag 10 juli 2007
Promotie
Op een totaal onverwacht moment kreeg ik deze middag telefoon van de Grote Baas om me te melden dat mijn promotie een feit is. Lang verwacht, misschien wel verdiend (eigen lof stinkt zeker), maar toch niet evident, zoals achteraf blijkt.
woensdag 4 juli 2007
Belastingen
't Is weer zover ! De belastingsaangifte is weer - net op de valreep- op tijd afgeleverd. Voor veel Belgen is deze avond stress, want blijkbaar is wachten tot op het laatste moment eigen aan de belastingsplichtige, met als gevolg dat ook Tax on Web tijdelijk niet beschikbaar was voor wie online de klus wilde klaren. Voor mij dit jaar geen online aangifte - ik was te laat om een token aan te vragen - maar wel de vreselijke vakjes met al die verwarrende nummertjes. Het correct invullen van deze vakjes vereist dan ook de nodige intellectuele onderbouw die ik niet meester ben, ik vraag me trouwens af hoeveel percent van de Belgen zijn aangifte correct invult ?
Allé, we zijn er weer vanaf voor een jaar. En elk jaar is er het goede voornemen om zeker niet tot de laatste dag te wachten. En elk jaar opnieuw worden de omslagen op de uiterste dag omstreeks middernacht in de bus gedeponeerd.
Allé, we zijn er weer vanaf voor een jaar. En elk jaar is er het goede voornemen om zeker niet tot de laatste dag te wachten. En elk jaar opnieuw worden de omslagen op de uiterste dag omstreeks middernacht in de bus gedeponeerd.
dinsdag 3 juli 2007
Teleurgesteld
Meer dan ooit tevoren ben ik teleurgesteld in mensen die niet rechtuit zijn of die zich anders voordoen dan dat ze werkelijk zijn. Kortom, mensen die niet te vertrouwen zijn.
maandag 2 juli 2007
Favoriete loopnummers
Mijn favoriete loopnummers van dit ogenblik zijn : You don't know (Milow) om te starten, Gone to stay (Natalia) en What goes around (Justin Timberlake) voor de klim, Glorious (Andreas Johnson) voor de afdaling en tenslotte 1 of meerdere nummers van Axelle Red ertussenin.
zondag 1 juli 2007
Say hello to iPhone !
Apple doet het opnieuw. Na de revolutionaire komst van de iPod, is op 29 juni in de VS de iPhone gelanceerd. Inclusief mooi Apple-eigen design is de iPhone in de eerste plaats een telefoon waarbij je slechts door even op een naam of een nummer te drukken onmiddellijk kan bellen, weg met de numerieke toetsen dus ! Daarnaast is de iPhone tevens een iPod, met mooie en grote dysplay en qua geheugen kan je kiezen tussen 4 en 8 Gb. Bovendien kan je dankzij ingebouwde WIFI ontvanger meteen het net op en je mails lezen. Tenslotte dankzij synchronisatie met je apple, zodus met Safari, Mail, Adresboek, iCal en iTunes, kan je al je vertrouwde contacten, agendaplanning, muziek en dergelijke erop terugvinden.
Waaw.
In New York waren ter gelegenheid van de lancering de winkels tot middernacht open. En naar het schijnt is er veel volk op afgekomen.
Helaas in België nog niet te verkrijgen.
Chocoladewafel
Grote T is een echte morspot. Ondanks verwoede pogingen van onzentwege, moeten we vaststellen dat er in het morsen over de jaren heen slechts weinig beterschap is gekomen. We hebben ons lang afgevraagd - gezien het gebrek aan deskundigheid omtrend het jonge kind - of morsen en slordig eten eigen is aan het kindzelf of het kindzijn. Het is pas met de komst van onze zoon dat er ons veel is duidelijk geworden en we vandaag kunnen zeggen dat het ligt aan het kindzelf.
Sinds gisteren is grote T echter ziek : hoge koorts, ellendig in de zetel hangen en keelpijn, heel veel keelpijn.
De verwennerij is dan uiteraard dichtbij, zoals bijvoorbeeld een suikerwafel met chocolade eten ... in de zetel ... Meteen denk je aan chocoladevlekken op zowel kledij als zetel en denk je dat dit niet het beste idee is.
Maar dan ben je plots vertederd door dat meisje dat met waterige hondenogen en vuurrode gloeiende wangetjes haar wafeltje oppeuzelt, en dan zie je de stukjes chocolade erafvallen, en smelten op het witte nachtkleedje.
En dan zeg je : "Een chocolade wafel, dat kan je toch niet opeten zonder te morsen, hé !"
En dan knikt dat meisje instemmend, met een schraal lachje en peuzelt verder ...
Sinds gisteren is grote T echter ziek : hoge koorts, ellendig in de zetel hangen en keelpijn, heel veel keelpijn.
De verwennerij is dan uiteraard dichtbij, zoals bijvoorbeeld een suikerwafel met chocolade eten ... in de zetel ... Meteen denk je aan chocoladevlekken op zowel kledij als zetel en denk je dat dit niet het beste idee is.
Maar dan ben je plots vertederd door dat meisje dat met waterige hondenogen en vuurrode gloeiende wangetjes haar wafeltje oppeuzelt, en dan zie je de stukjes chocolade erafvallen, en smelten op het witte nachtkleedje.
En dan zeg je : "Een chocolade wafel, dat kan je toch niet opeten zonder te morsen, hé !"
En dan knikt dat meisje instemmend, met een schraal lachje en peuzelt verder ...
vrijdag 29 juni 2007
De laatste dag van het schooljaar
Het was vandaag de laatste dag van het schooljaar. Er gaat altijd sentiment samen met deze dag. Klasjes opruimen en persoonlijke spulletjes (turnpantoffeltjes, laarsjes, knutselwerkjes en de tekenmap vol met prachtige realisaties van het afgelopen jaar) verzamelen en meenemen naar huis. Verplicht passeren langs de hoek van de verloren spulletjes, afscheid nemen van de juffen en hen bedanken, met cadeautjes, kusjes en omhelzingen. En zeker de directrice niet vergeten, want die verdient ook een presentje. Klasgenootjes gedag zeggen en telefoon nummers en emails uitwisselen om af te spreken en de anderen wuiven we gedag tot in september.
Prettige vakantie !
Prettige vakantie !
woensdag 27 juni 2007
Espresso
Een tijdje geleden zat ik bij de kapper. Het valt me reeds lang op dat ik bij mijn kapper steeds zo'n lekker kopje koffie krijg. Onlangs vroeg ik hem dan ook wat voor soort koffie en welk type koffiezetapparaat - espresso of andere dit heerlijk aromatisch bakje kon produceren. Het antwoord was eenvoudig : een espresso toestel geschikt voor koffie bonen, en koffie bonen van Douwe Egberts, dus helemaal niet ver gezocht, dat lekker kopje koffie. Wanneer je met een dergelijk toestel een koffie klaarmaakt worden instant de bonen gemalen en wordt het aroma dat hierbij vrij komt rechtstreeks in je kopje gebracht. Mjamie. Koffie is één van de heerlijke dingen des levens, ik noem het geen verslaving, hoewel er toch een zekere afhankelijkheid bestaat. Koffie moet je degusteren, en niet drinken uit dorst, niet zo'n liters-lauwe-koffie-uit-de-thermos bedoening. Neen, koffie degustatie moet je beperken tot enkele unieke momenten tijdens de dag, en liefst nog met een chocolaatje erbij. Mjamie, die heerlijke smaak van verse koffie vermengd met chocola in je mond. Dat is zo heerlijk. Als vanaf morgen koffie uit de wereld verdwijnt zal dat toch in zekere mate mijn levenskwaliteit beïnvloeden.
Zodus ben ik nu vastberaden een espresso toestel voor koffie bonen aan te schaffen. Meteen heb ik dan een marktonderzoek opgestart. Je moet weten dat zo'n ding niet echt goedkoop is, je moet er al snel tussen de 500 en de 1000 euro voor neertellen, zet daarnaast eens een banale koffiezet van met glazen pot en filter houder van een euro of 50, maar je begrijpt dat we hier niet over het zelfde spreken !
Dus dan toch dat marktonderzoek, een kwestie van ons niet te miskopen. En blijkbaar zijn er toch verschillen. Online vind je heel veel informatie, en zeker bij de noorderburen, die hebben dat goed begrepen, dat vergelijken en dat kieskeurig zijn. Ik heb horrorverhalen gelezen over gloednieuwe toestellen die meteen beginnen te lekken, of verstoppen, of waarbij het onderhoud een verplaatsing van het toestel naar de fabricant inhoudt, waardoor je het soms weken moet missen ! Ik mag er niet aandenken. Ik moet er dan toch rekening mee houden een "reserve" banale koffie zet te behouden, voor dergelijke onverwachte omstandigheden.
Intussen ben ik er nog niet uit, over welk merk of type het uiteindelijk zal worden. Kies ik eerder een eenvoudig model of eentje waarmee je automatisch een capuccino of latte maakt ? Maar waar is dan de charme van het manueel opschuimen van de melk gebleven ?
Wordt vervolgd !
Zodus ben ik nu vastberaden een espresso toestel voor koffie bonen aan te schaffen. Meteen heb ik dan een marktonderzoek opgestart. Je moet weten dat zo'n ding niet echt goedkoop is, je moet er al snel tussen de 500 en de 1000 euro voor neertellen, zet daarnaast eens een banale koffiezet van met glazen pot en filter houder van een euro of 50, maar je begrijpt dat we hier niet over het zelfde spreken !
Dus dan toch dat marktonderzoek, een kwestie van ons niet te miskopen. En blijkbaar zijn er toch verschillen. Online vind je heel veel informatie, en zeker bij de noorderburen, die hebben dat goed begrepen, dat vergelijken en dat kieskeurig zijn. Ik heb horrorverhalen gelezen over gloednieuwe toestellen die meteen beginnen te lekken, of verstoppen, of waarbij het onderhoud een verplaatsing van het toestel naar de fabricant inhoudt, waardoor je het soms weken moet missen ! Ik mag er niet aandenken. Ik moet er dan toch rekening mee houden een "reserve" banale koffie zet te behouden, voor dergelijke onverwachte omstandigheden.
Intussen ben ik er nog niet uit, over welk merk of type het uiteindelijk zal worden. Kies ik eerder een eenvoudig model of eentje waarmee je automatisch een capuccino of latte maakt ? Maar waar is dan de charme van het manueel opschuimen van de melk gebleven ?
Wordt vervolgd !
zondag 24 juni 2007
Cycle for life
Vandaag zijn we gaan fietsen ten voordele van kankeronderzoek, georganiseerd door Roche. Een 28 km durende fietstocht doorheen mooie plekjes natuur van Wemmel door Bouchout, naar Kobbegem, Asse en via Zellik en Ganshoren terug naar onze vertrekplaats in Jette. We hadden weinig geluk met het weer. Nog maar amper vertrokken gingen de hemelsluizen al open zodat we in een mum van tijd toch vrij nat waren. Gelukkig mochten we ook rekenen op enkele mooie opklaringen. Het was een leuke zondagse uitstap. Moeten we meer doen.
zaterdag 23 juni 2007
Ik wordt 2 dus ik zeg nee !
Volgende maand wordt kleine T 2 jaar. Peuterpuberteit dus. Alle rede is zoek en de ene driftbui volgt de andere op. Voor welke reden dan ook gaat hij door het lint, vooral luid roepen doet hij dan, of gaat hij op de grond liggen, met zijn hoofd verstopt in zijn armen. Gelukkig schopt of gooit hij nog niet, behalve die ene keer dan dat hij zijn zus heeft achtervolgd om haar een paar meppen te geven. Gelukkig was ze sneller.
Blijkbaar zal het beteren als hij beter leert praten ...
Intussen proberen we het te negeren. Zeg wel, proberen ...
Blijkbaar zal het beteren als hij beter leert praten ...
Intussen proberen we het te negeren. Zeg wel, proberen ...
donderdag 21 juni 2007
Lopen
Een tijdje geleden ging ik zeker één maal per week lopen, samen met een vriendin. Een half uurtje lang, een 5-tal kilometer. We zijn zo ooit van 0 begonnen, lang voor de hype van "start to run". Het was toen winter, en koud en donker, maar toch zijn we erin geslaagd om op 4 maanden tijd 5 kilometer te lopen. Sinds de problemen met mijn hals in mei van dit jaar was ik echter wat bevreeesd nog verder te lopen.
Maar vanavond kriebelde het. Het kriebelde de laatste tijd wel meer, maar vanavond was ik niet te stoppen. Bovendien stond de druk op de ketel - wegens absolute stress op de werkvloer - vanavond torenhoog.
Zodus ben ik op de avond van de langste dag van het jaar vertrokken. Met de Ipod op maximaal volume de natuur in. De zon ging bijna onder en er stond een bries die een onweer aankondigde. Nooit eerder heb ik zo'n zalig gevoel met het lopen ervaren ! Gedurende drie kwartier heb ik gelopen, aan één stuk door, zonder onderbreken, een absoluut record !
De stoom is uit de ketel ...
Maar vanavond kriebelde het. Het kriebelde de laatste tijd wel meer, maar vanavond was ik niet te stoppen. Bovendien stond de druk op de ketel - wegens absolute stress op de werkvloer - vanavond torenhoog.
Zodus ben ik op de avond van de langste dag van het jaar vertrokken. Met de Ipod op maximaal volume de natuur in. De zon ging bijna onder en er stond een bries die een onweer aankondigde. Nooit eerder heb ik zo'n zalig gevoel met het lopen ervaren ! Gedurende drie kwartier heb ik gelopen, aan één stuk door, zonder onderbreken, een absoluut record !
De stoom is uit de ketel ...
maandag 18 juni 2007
Het begin van deze blog
Vanaf nu zal ik ook mijn "notes" bloggen.
Over het leven, over werken, over mama zijn.
Motherhood, mama zijn of moederschap.
(mŭth'ər-hŏŏd')
moth•er•hood
1.the state of being a mother; maternity.
2.the qualities or spirit of a mother.
3.mothers collectively
Bron : The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition
Voortdurend jezelf geven, zeker als de kids nog klein zijn, terwijl we het vrouw-zijn niet uit het oog verliezen.
Laat mama-zijn gewoon zijn : Een vrouw die haar 2 schatten de leukste tijd van hun leven wil bezorgen - en intussen proberen we ze wat op te voeden ook.
Ik volg hen, en af en toe stuur ik wat bij.
In de Ghanese cultuur denken ze er anders over : een Ghanees spreekwoord zegt : ‘He lacks assured human support whose material blood relations lacked abundant birth’. Zo is moederschap meteen een verzekering voor de toekomst.
Werken. Werken met mensen, voor mensen.
Leven. Genieten van het leven. Grootse dingen en de pure eenvoud.
Dat is hetgene waar deze blog voor staat.
Over het leven, over werken, over mama zijn.
Motherhood, mama zijn of moederschap.
(mŭth'ər-hŏŏd')
moth•er•hood
1.the state of being a mother; maternity.
2.the qualities or spirit of a mother.
3.mothers collectively
Bron : The American Heritage® Dictionary of the English Language, Fourth Edition
Voortdurend jezelf geven, zeker als de kids nog klein zijn, terwijl we het vrouw-zijn niet uit het oog verliezen.
Laat mama-zijn gewoon zijn : Een vrouw die haar 2 schatten de leukste tijd van hun leven wil bezorgen - en intussen proberen we ze wat op te voeden ook.
Ik volg hen, en af en toe stuur ik wat bij.
In de Ghanese cultuur denken ze er anders over : een Ghanees spreekwoord zegt : ‘He lacks assured human support whose material blood relations lacked abundant birth’. Zo is moederschap meteen een verzekering voor de toekomst.
Werken. Werken met mensen, voor mensen.
Leven. Genieten van het leven. Grootse dingen en de pure eenvoud.
Dat is hetgene waar deze blog voor staat.
Abonneren op:
Posts (Atom)
