Halloween

Ter voorbereiding voor Halloween hebben we alvast onze heksen, heksenhoed en bezem en kaarsenhoudertjes in de vorm van pompoenen uit de "kast der seizoenen" bovengehaald. Ook aan tafel wordt nu steevast met 'halloween servetjes' gegeten.
Maar het zal pas "hallowener" zijn - dixit grote T - als ook de pompoenen voor buiten uitgehold worden en met een kaarsje erin voor de deur worden gezet.
Zo gezegd, zo gedaan.
En van het vruchtvlees heeft I. heerlijke pompoensoep gemaakt !

Uitspraak

Daarnet in de auto.
"Mamà, papa werkt in de boligolie".
Wablieft ? En ze herhaalt het nog eens.
Je bedoelt in de biologie ?!
"Ja, ja, de boligolie, zo gezegd zo gedaan"

Geen zin

Ik ben een spreekbeurt aan het voorbereiden, en dat betekent verplicht 's avonds overwerken. Maar vandaag heb ik er geen zin in. Ik heb zin, om na die drukke werkdag, in de zetel te ploffen, met de krant of voor de TV, met mijn dekentje en mijn tasje thee.

Zoals het gisteren was ...

Zoals het gisteren was, zal het nooit meer zijn.

W. is begraven vandaag. Ongelooflijk veel mensen waren er naartoe gekomen.
En op het kerkhof was het - ondanks een stralend zonnetje - koud, ijskoud.

Onze straat, ons plekje in de natuur, ons rustpunt voor het gezin na drukke werkdagen, die zal nooit meer dezelfde zijn. Want elke keer dat ik aan hun huis voorbijrij, kan ik niet anders dan denken aan ellende en verdriet.

Geschokt

Ik was van plan te schrijven dat we opnieuw zoveel geluk gehad hebben dat het weer zo'n zalige zonnige zondag is geworden.
Tot we vanavond vernomen hebben dat onze buurman W. plotseling is overleden. 40 jaar en vader van 3 jonge kinderen. Hij was vanmorgen onwel geworden op zijn fiets en gevallen. Hulp kon niet meer baten. Alhoewel we onze buren nog niet zo lang kenden - zij waren pas in juni verhuisd naar hun nieuwe huis - hadden wij onmiddellijk het gevoel dat het met hen goed klikte, dat we op dezelfde golflengte zaten.
En nu is hij op een zonnige zondag in oktober zo bruusk uit het leven gerukt, veel te jong en veel te vroeg.
Het is zo erg voor K. die nu alleen achterblijft. Je partner, alsook de vader van je kinderen verliezen. Dit grijpt me heel erg aan.
En wij maar kibbelen over stomme alledaagse dingen. Dit doet je beseffen wat echt belangrijk is in het leven.

Bosklassen (3)

Op terugweg van bosklassen en bijna thuis, maar helaas in de file, had grote T. honger. Reuzehonger. De koekjes en snoepjes waren echter tijdens de rit al opgemaakt, dus het was wachten tot thuis. "Maar ik heb zo'n honger". Op zo'n momenten zegt ze dat met zoveel overtuiging dat ik telkens even vrees dat ze gaat sterven van de honger. Ik probeer haar af te leiden, ik vertel haar wat er de volgende dag, zaterdag, op de planning staat. Zij en ik gaan even winkelen, onder andere een cadeautje voor E. en K. bij wie we 's avonds gaan eten en zeker ook een suikerwafel voor haar, zo'n verse van op de markt. Ze luistert aandachtig en het lijkt wel of ik in mijn opzet geslaagd ben. Waarop zij antwoordt : "dat is wel wel geen oplossing voor nu, hé mama".

Bosklassen (2)

Afgelopen vrijdag zijn we grote T. gaan oppikken na 5 dagen bosklassen. Het is afgelopen week erg rustig geweest, maar er was toch ook een leegte ontstaan zonder ons meisje. Ze hebben ongelooflijk mooi weer gehad aldaar, een hele week zon en een stralend blauwe hemel. Ze gingen elke dag zwemmen, en zelfs één keer nachtzwemmen, ze hebben lange boswandelingen gemaakt en zelfs een tocht in het donker, met zaklampen. En ze mochten mini-golfen. En er was zelfs een groot elfen en prinsessen feest, buiten aan een lange tafel, met z'n allen verkleed. Ja, ik denk wel dat ze daar een prachtige tijd hebben beleefd. En dit allemaal dankzij het initiatief van haar juf, met wat een overgave en idealisme zij die kleine mensjes kan doen stralen en genieten !

Bosklassen

Vandaag is grote T vertrokken op bosklassen. 5 dagen lang, 1 dag voor elk jaar dat ze oud is, gaat ze de uitdaging van de zelfstandigheid aan. Een uitdaging zal het zijn, als ik denk aan het meisje dat vanmorgen op een krukje in de badkamer met haar tandenborstel zat te zwaaien en me smekend aankeek "mama moet dat doen".

Met een klein hartje hebben we haar vanmorgen uitgezwaaid, ons kleine meisje in die grote bus die helemaal de speelplaats was komen opgereden.

Ik hoop dat ze zich goed amuseert daar in de bossen, de weersvoorspellingen zijn alleszins veelbelovend, er wordt rustig en droog najaarsweer voorspeld.

Maar ik kan niet ontkennen dat ik toch wel een beetje ongerust zal zijn ...

De eerste dag

Het was wel leuk, de eerste dag in het nieuwe regime.
Ik moet nog heel veel organiseren, maar het is wel spannend, een beetje kinderlijk zelfs. Het leek vandaag wel de eerste dag van een nieuw schooljaar. Ik heb zelfs nieuwe mapjes gemaakt, met etiketjes op ...