Aan het einde van een jaar denken we na over onze goede voornemens voor het nieuwe jaar
Uit een enquête blijkt onder meer dat de gemiddelde Vlaming in 2008 naast lijnen (20%), meer sporten (40%) en gezonder leven (36%) vooral meer tijd vrij wil maken voor zichzelf en voor het gezin (31%). Zowat de helft maakt lijstjes met goede voornemens, maar slechts 5% neemt die lijstjes ook serieus.
Wat zijn mijn voornemens voor 2008 ?
1. Uiteraard ook gezonder gaan leven.
Dit betekent onder meer : vooral meer water drinken (en minder wijn ... Vanaf 2 dagelijkse wijnconsumpties stijgt het risico op borstkanker met 10% - slik). Maar vooral toch meer water drinken, ik betrap mezelf erop amper een blikje cola en een kop koffie op een doorsnee werkdag te consumeren.
Meer fruit eten, maar misschien leg ik de lat te hoog, want uiteindelijk gaat er dagelijks wordt er al een kiwi, vaak ook versgeperst appelsiensap, een knorr vie en ook vaak een banaan geconsumeerd. Neen, hier valt het dus mee. Groenten dan ? Volstaat een tas verse soep per dag ?
Gezonder leven betekent ook : meer lichaamsbeweging. Alhoewel, dagelijks stap ik toch al veel af - de herhaaldelijke ritten naar de faculteit en ook op kliniekdagen zit ik niet stil. Toch zou ik wat meer echt willen sporten. Ik was goed bezig met het lopen, maar dat is een stille dood gestorven sinds het begin van de winter. Ik geeft toe waarschijnlijk een bangerik te zijn niet te willen gaan lopen 's avonds als het donker is, maar dit wens ik mezelf niet toe : "jogger gevonden langs vijver". Onlangs heeft een vriendin - collega mij voorgesteld mee te trainen voor de 20 km van Brussel. Een trainingsschema van 14 weken, 3 maal per week. I. zegt dat ik goed zot ben, en dat weerleggen is natuurlijk al een uitdaging op zich. Maar helaas, om zulk trainingsschema in te passen, vrees ik dat ik loopbaanonderbreking zal moeten vragen.
Een alternatief : er is een nieuwe mountain bike route bij ons in de buurt. En I. doet dat ook graag. Misschien moeten we dat samen doen in het weekend en een oppas vragen. Dan moet ik een nieuwe fiets en outfit kopen. Op deze manier is voornemen 2 al deels ingevuld (zie verder), maar pleeg ik al inbreuk op voornemen 3 (zie verder).
2. Uiteraard wil ik meer tijd voor mezelf en voor het gezin.
Wie kent de magische oplossing : én het werk (een dubbele opdracht in mijn geval) goed doen, én het gezin voldoende tijd en aandacht geven én een beetje tijd voor mezelf (dit wordt de laatste tijd maar al te vaak overgeslagen). Misschien helpt voornemen 4.
3. Minder geld opdoen ...
In tijden van stress vallen we op waar vrouwen het best in zijn. Verzamelen.
Alleen hoeft stress bij mij niet altijd de aanleiding te zijn ...
4. Efficiëntere tijdsindeling :
Alhoewel ik vind dat ik niet slecht bezig ben. Getuige hiervan een (meer dan) voltijdse job en een gezin met twee opgroeiende kinderen.
Maar mijn perfectionistische natuur wil meer.
En bovendien zijn we door die job en door die kinderen niet zo sociaal meer de laatste tijd en blijven er weinig momenten over voor leuke dingen.
5. Als vrouw van bijna 35 lijkt het me aangewezen dagelijks mijn antirimpel crème te gebruiken.
6. orde - orde - orde
7. De beslommeringen van het werk, de intriges en het gepieker hiermee gepaard uit het huis bannen.
8. Deze blog goed onderhouden, voor later.
zondag 30 december 2007
woensdag 26 december 2007
Contrast
Na de weldaad van de afgelopen dagen had ik er last van de miserie op dienst terug te zien.
Verrassing
Toch lief van I. om me vanavond te verrassen met een heerlijke kerststronk. Als troost dat ik vandaag moest gaan werken.
Jammie, lekker hoor !
We hebben ervan genoten
Het kerstfeest bij mama en papa was wederom zeer aangenaam dit jaar.
Wij hebben er enorm van genoten.
Het lijkt wel of het elk jaar leuker wordt. Misschien komt dat door het besef dat je dit feest met dezelfde mensen niet oneindig keer zal meemaken, als kind sta je niet stil bij het eindige van ons bestaan, maar helaas heb ik bij elke editie weer dat gevoel van "weer eentje minder". Misschien zal het dagelijkse leed op de werksfeer hier wel toe bijdragen.
Nieuw dit jaar waren de oesters tijdens het aperitief. Sinds de laatste (en enige) oester 15 jaar geleden - het was dan ook een slechte - ben ik recent deze zeevrucht terug gaan apprecieren. Het was dan ook een zeer gewaardeerd eindejaarsgeschenk van een patient - rechtstreeks overgebracht uit Bretagne - waar we samen konden van genieten. En lekker waren ze - zeker met dat glaasje champagne erbij.
Tijdens het aperitief hebben we ook de cadeautjes opengedaan - dit op ongeduldig verzoek van de allerkleinsten, die zonder ophouden zagend langs de boom passeerden en zich afvroegen wanneer ze eindelijk de pakjes mochten opendoen worden.
Als steeds wacht je met spanning af of je dit jaar wel de goede cadeaukeuze hebt gemaakt - het blijft toch altijd een verrassing. Maar dit jaar zag ik dat het goed was. Ik werd er even emotioneel van. Uiteindelijk geef ik nog liever dan ik krijg en het doet me deugd die nieuwsgierige blikken te zien terwijl je het gefrommel van het cadeaupapier kan horen. En daarna die dankbare blikken, daar kan ik zo van genieten.
Papa stil als altijd en mama die blij uitriep dat ze net datgene nodig had dat ze gekregen had - een mooie katoenen keukenschort in beige tinten zoals ze het graag heeft - en dat ze nog nooit zo'n mooie had gehad. Het geluk ligt wederom in de kleine dingen.
We waren met z'n allen blij en ontspannen en er heerste een gezellige sfeer.
Van het eten daar hebben we echt van genoten en ik heb beseft dat bij een echt kerstfeest toch een opgevulde kalkoen hoort - het cliché kan mij niet schelen.
Voldaan van een mooie dag zijn we 's avonds naar huis gereden, nog mijmerend over de fijne momenten.
Wij hebben er enorm van genoten.
Het lijkt wel of het elk jaar leuker wordt. Misschien komt dat door het besef dat je dit feest met dezelfde mensen niet oneindig keer zal meemaken, als kind sta je niet stil bij het eindige van ons bestaan, maar helaas heb ik bij elke editie weer dat gevoel van "weer eentje minder". Misschien zal het dagelijkse leed op de werksfeer hier wel toe bijdragen.
Nieuw dit jaar waren de oesters tijdens het aperitief. Sinds de laatste (en enige) oester 15 jaar geleden - het was dan ook een slechte - ben ik recent deze zeevrucht terug gaan apprecieren. Het was dan ook een zeer gewaardeerd eindejaarsgeschenk van een patient - rechtstreeks overgebracht uit Bretagne - waar we samen konden van genieten. En lekker waren ze - zeker met dat glaasje champagne erbij.
Tijdens het aperitief hebben we ook de cadeautjes opengedaan - dit op ongeduldig verzoek van de allerkleinsten, die zonder ophouden zagend langs de boom passeerden en zich afvroegen wanneer ze eindelijk de pakjes mochten opendoen worden.
Als steeds wacht je met spanning af of je dit jaar wel de goede cadeaukeuze hebt gemaakt - het blijft toch altijd een verrassing. Maar dit jaar zag ik dat het goed was. Ik werd er even emotioneel van. Uiteindelijk geef ik nog liever dan ik krijg en het doet me deugd die nieuwsgierige blikken te zien terwijl je het gefrommel van het cadeaupapier kan horen. En daarna die dankbare blikken, daar kan ik zo van genieten.
Papa stil als altijd en mama die blij uitriep dat ze net datgene nodig had dat ze gekregen had - een mooie katoenen keukenschort in beige tinten zoals ze het graag heeft - en dat ze nog nooit zo'n mooie had gehad. Het geluk ligt wederom in de kleine dingen.
We waren met z'n allen blij en ontspannen en er heerste een gezellige sfeer.
Van het eten daar hebben we echt van genoten en ik heb beseft dat bij een echt kerstfeest toch een opgevulde kalkoen hoort - het cliché kan mij niet schelen.
Voldaan van een mooie dag zijn we 's avonds naar huis gereden, nog mijmerend over de fijne momenten.
maandag 24 december 2007
Merry Christmas !
Vanavond is het dan zover. We vieren weer kerst met ons allen.
Het dessert van vanavond, daar hebben wij voor gezorgd, en we hebben meteen veel bijgeleerd, we weten nu ook wat karameliseren is en hoe je het best een roomsaus kan inkoken. Benieuwd hoe de zoete flensjes vanavond zullen smaken.
En grote T, die ziet er ook naar uit, naar het feest van vanavond. Vlak voor ik naar het ziekenhuis vertrok zei ze dat ik vanavond niet te laat mocht thuis zijn, zodat we op tijd naar het feest konden vertrekken.
Zalig Kerstfeest !
maandag 17 december 2007
Christmas shopping
We zijn er vandaag met z'n tweeën op uit getrokken. Eerst de kids afgezet op school en in de kribbe en dan met het openingsuur de winkels in. Een zeer goed idee van I. trouwens. Ik mag niet denken aan de stress die gepaard gaat met winkelen tijdens de drukke kerstperiode met kinderen, gecombineerd met de stress wat weer te kopen voor wie . We hebben twee keer meegemaakt - in dezelfde winkel trouwens - met drie jaar ertussen dat T&T 'ontsnapt' waren in de etalage van een schoenwinkel. Het schaamrood komt me nog steeds op de wangen als ik denk aan al die vernietigende blikken van vele mensen in de winkel die de mening waren toegedaan dat wij niet in staat waren onze kinderen op te voeden.
Neen, niets van dat dus dit jaar, maar heerlijk kinderloos op weg. Heerlijk slaat hierbij niet op het feit dat ik het zalig vind gescheiden te worden van mijn dierbare schatten, integendeel, maar heerlijk omdat ik besefte dat het waarschijnlijk jaren geleden was dat we dat nog met ons tweeën hadden gedaan.
De ijzige vrieskou kon ons niet van ons enthousiasme weerhouden, maar heeft I. er wel toe aangezet een nieuwe winterjas te kopen. En een zeer warme zo bleek - hij heeft hem onmiddellijk aangedaan. Even wennen voor mij natuurlijk want ik heb twee maal gedacht dat er een vreemde man naast mij stond ...
Het was een leuke dag, die echter veel te snel om was.
En ondanks mijn mislukte voornemen om vooraf een lijstje te maken met hetgeen we de anderen konden plezieren, zijn we er toch in geslaagd voor het merendeel de gepaste cadeautjes terug te vinden.
En onze kerstboom, die staat niet meer alleen, hij wordt thans omringd door kleurrijke pakjes.
En kleine T, hoewel het moeilijk was om er aan te weerstaan, heeft - alleszins vandaag toch - de pakjes nog niet opengedaan.
Neen, niets van dat dus dit jaar, maar heerlijk kinderloos op weg. Heerlijk slaat hierbij niet op het feit dat ik het zalig vind gescheiden te worden van mijn dierbare schatten, integendeel, maar heerlijk omdat ik besefte dat het waarschijnlijk jaren geleden was dat we dat nog met ons tweeën hadden gedaan.
De ijzige vrieskou kon ons niet van ons enthousiasme weerhouden, maar heeft I. er wel toe aangezet een nieuwe winterjas te kopen. En een zeer warme zo bleek - hij heeft hem onmiddellijk aangedaan. Even wennen voor mij natuurlijk want ik heb twee maal gedacht dat er een vreemde man naast mij stond ...
Het was een leuke dag, die echter veel te snel om was.
En ondanks mijn mislukte voornemen om vooraf een lijstje te maken met hetgeen we de anderen konden plezieren, zijn we er toch in geslaagd voor het merendeel de gepaste cadeautjes terug te vinden.
En onze kerstboom, die staat niet meer alleen, hij wordt thans omringd door kleurrijke pakjes.
En kleine T, hoewel het moeilijk was om er aan te weerstaan, heeft - alleszins vandaag toch - de pakjes nog niet opengedaan.
dinsdag 4 december 2007
Sinterklaas (5)
Voor wie het nog niet weet. Wanneer je de Sint een briefje stuurt, krijg je ook antwoord.
In de bus zaten vanavond dan ook twee grote omslagen, ééntje voor grote T en ééntje voor kleine T. Twee identieke omslagen met twee identieke lees - kleur - knutsel - spel boeken.
"Weet Sinterklaas eigenlijk hoe oud wij zijn ?" vraagt grote T langs haar neus weg terwijl ze aandachtig de boekjes bekijkt.
Ik aarzel een ogenblik, mompel dan dat ik het niet weet en vul uiteindelijk aan dat Sinterklaas toch wel alles weet over de kindjes, met de nadruk op over het al dan niet braaf zijn.
Ik zie haar twijfelen. Ze is het niet met me eens, ik zie het aan haar blik.
"Denk je mama, dat Sinterklaas weet hoe oud we zijn ? Ik denk het niet hoor, waarom stuurt hij T. anders een leesboek ???"
In de bus zaten vanavond dan ook twee grote omslagen, ééntje voor grote T en ééntje voor kleine T. Twee identieke omslagen met twee identieke lees - kleur - knutsel - spel boeken.
"Weet Sinterklaas eigenlijk hoe oud wij zijn ?" vraagt grote T langs haar neus weg terwijl ze aandachtig de boekjes bekijkt.
Ik aarzel een ogenblik, mompel dan dat ik het niet weet en vul uiteindelijk aan dat Sinterklaas toch wel alles weet over de kindjes, met de nadruk op over het al dan niet braaf zijn.
Ik zie haar twijfelen. Ze is het niet met me eens, ik zie het aan haar blik.
"Denk je mama, dat Sinterklaas weet hoe oud we zijn ? Ik denk het niet hoor, waarom stuurt hij T. anders een leesboek ???"
maandag 3 december 2007
Oudercontact
Vanavond was het individueel oudercontact.
Ter voorbereiding van de overstap naar de lagere school worden de kleuters van de derde klas reeds vroeg onderworpen aan testjes.
Zo luidt de commentaar :
"zij is zeer rijp voor haar leeftijd.
Zij is verbaal zeer sterk en verwacht dit ook van de anderen.
Zij is lief en zorgzaam."
En mama en papa, die zijn toch wel wat fier hoor !
Ter voorbereiding van de overstap naar de lagere school worden de kleuters van de derde klas reeds vroeg onderworpen aan testjes.
Zo luidt de commentaar :
"zij is zeer rijp voor haar leeftijd.
Zij is verbaal zeer sterk en verwacht dit ook van de anderen.
Zij is lief en zorgzaam."
En mama en papa, die zijn toch wel wat fier hoor !
Hij komt, hij komt ... hij is geweest !
Hij is geweest dit weekend, de lieve Sint. Hij heeft de cadeautjes netjes in de woonkamer gezet. En Piet heeft het pintje opgedronken en de wortel en het suikerklontje voor het paard meegenomen. En bij het weggaan zijn ze vergeten het raam achter zich dicht te doen.
Wat was het deugdzaam de blik in hun ogen te zien terwijl ze hun cadeautjes aanschouwden !
"De Sint moet ons toch wel zeker erg braaf vinden, want hij heeft nog wat extra meegebracht" luidde de verslaggeving aan oma.
Maar later op de dag werd onze blijdschap en vreugde eventjes overschaduwd.
Bij oma en opa trok grote T tijdens het spel plots wit weg en zakte ze onderuit op haar stoeltje. "Ik voel mij zo moe, en ook zo moe in mijn buik". Daarbij komt nog dat ze 's morgens had moeten overgeven ("het zal de emotie wel zijn") en de dag daarvoor had ze een forse bloedneus gehad. Als specialist herken je echter de symptomen en kan je niet laten meteen het ergste te denken, ... en verandert een banale griep meteen in een acute levensbedreigende situatie. Het doet dan pijn in het hart haar zo te zien, want jij bent haar, en als ze haar raken, raken ze jou ook.
Gelukkig heeft een lange nacht goed slapen heel veel goed gedaan en is zij stillekes aan terug de oude !
Wat was het deugdzaam de blik in hun ogen te zien terwijl ze hun cadeautjes aanschouwden !
"De Sint moet ons toch wel zeker erg braaf vinden, want hij heeft nog wat extra meegebracht" luidde de verslaggeving aan oma.
Maar later op de dag werd onze blijdschap en vreugde eventjes overschaduwd.
Bij oma en opa trok grote T tijdens het spel plots wit weg en zakte ze onderuit op haar stoeltje. "Ik voel mij zo moe, en ook zo moe in mijn buik". Daarbij komt nog dat ze 's morgens had moeten overgeven ("het zal de emotie wel zijn") en de dag daarvoor had ze een forse bloedneus gehad. Als specialist herken je echter de symptomen en kan je niet laten meteen het ergste te denken, ... en verandert een banale griep meteen in een acute levensbedreigende situatie. Het doet dan pijn in het hart haar zo te zien, want jij bent haar, en als ze haar raken, raken ze jou ook.
Gelukkig heeft een lange nacht goed slapen heel veel goed gedaan en is zij stillekes aan terug de oude !
zaterdag 1 december 2007
Citaat
"De vreugde van bewonderen is de beloning voor hen die vrij zijn van afgunst."
Comtesse Diane
Blijkbaar niet voor iedereen weggelegd ...
Comtesse Diane
Blijkbaar niet voor iedereen weggelegd ...
Reflectie
Met schaamrood op de wangen stel ik vast dat het toch moeilijk is elke dag even stil te staan bij de gebeurtenissen - gedachten - gevoelens van de dag, om ze vervolgens hier neer te pennen (typen, tikken, posten ...).
Abonneren op:
Posts (Atom)
