Bladzijde

Vanaf morgen start ik een nieuwe bladzijde in mijn professionele carriere. Mijn "werk" wordt verdeeld in twee halftijdse activiteiten : ééntje in de kliniek, en ééntje "op 't onderzoek" zoals mams altijd zegt.

Eigenlijk verandert er inhoudelijk weinig, omdat mijn "werk" steeds tweezijdig opgedeeld is geweest, alleen is de opdeling nu wat officiëler, zodat ik in principe meer tijd zou moeten hebben om me te wijden aan de wondere wereld van het wetenschappelijk onderzoek !

Druk

Alhoewel ditmaal drie dagen - ik had vrijgenomen omdat de kribbe gesloten was - was het afgelopen weekend gezellig druk.
Op vrijdag had ik afgesproken met mams om te gaan shoppen. s' Morgens begon het al goed, het lijkt tegenwoordig wel alsof ik tot bij hen naar het buitenland moet rijden, met al die ellendige files (met de huidige communautaire perikelen is dat misschien geen overstatement, aangezien we ons vlak bij de Waalse, dus binnenkort misschien wel buitenlandse grens bevinden). Dus met enige vertraging zijn we toch kunnen vertrekken - om dan vervolgens het lijstje af te gaan : winterjassen voor de kids, jeans voor I., mooi truitje voor mams, en hetzelfde voor grote T. Vervolgens verplichte pannekoeken stop voor grote T., boxershorts en onderhemdjes voor kleine T., een paar laarsjes voor grote T. en tenslotte - op verzoek - nog een pamper kussen voor broer E., de laatste voorbereidingen voor nummer drie zijn dus aan de gang.
Op zaterdag waren we verplicht vroeg op tocht - in de bank wachtten nog enkele papieren op een handtekening en onze bankadviseur had ons een afspraak om 9u gegeven. Vervolgens nog een bezoekje bij de vrienden van Puck, alwaar de commerce goed begint te draaien blijkbaar. Nog snel een pyjama voor kleine T. en een allround tas meegenomen en hop naar de volgende halte : 2 cadeautjes voor evenveel verjaardagsfeestjes dit weekend. Na de middag grote T. naar verjaardagsfeestje nummer 1 gebracht om vervolgens - toch even voor mezelf- te stoppen op zoek naar een nieuwe handtas. Op terugtocht nog even de boodschappen oppikken en dan was het al tijd voor het avondeten. 's Avonds stond een opgenomen aflevering van Silent Witness op het programma, maar toen bleek dat onze DVD recorder het niet had opgenomen. Dat ding begint dus ook al raar te doen. Dit gaf me anderzijds tijd de nota's aan te vullen, want het was lang geleden dat er nog iets nieuws was gepost.
Op zondag ging ik zwemmen, aanvankelijk met grote T. alleen, maar uiteindelijk is kleine T. ook meegegaan. Geen goed idee volgens grote T., want door mijn toedoen was hij bijna verdronken (hij is even kopje ondergegaan).
In de namiddag was grote T. naar verjaarsdagsfeest nummer 2, en lag kleine T. zijn siësta te doen, zodat we rustig konden genieten van een heerlijk stukje zelfgebakken (ja dat ook nog vandaag) kruiden cake met koffie.

Vertederend

Kleine T die tijdens het TV kijken op het schootje van zijn grote zus gaat zitten, dat vind ik echt mooi en vertederend. Als ik dan hun hoofdjes dicht tegen elkaar zie dan valt op hoezeer ze op elkaar gelijken.

Beest

Tijdens het ontbijt in de prachtige cottage waar we tijdens het weekend verbleven, kwam de mooie hond van de gastheer, een amerikaanse setter, ons vervoegen.
Hoewel ik die beestjes best wel leuk en schattig vind, zie ik hun muiltjes liefst niet te dicht bij de hoofdjes van mijn kinderen. "Let je wel even op voor dat beest", waarop grote T me berispend antwoordde : "Mama (met de klemtoon op de eerste lettergreep), is dat nu een beest ?! Een beest, dat is een mier, of een spin, of een vlieg Dat hier, dat is een huisdier ..."

Passie

Op de ochtend van ons vertrek voor een verlengd weekend naar zee ter gelegenheid van I. zijn verjaardag, stond ik op met een keel die aanvoelde alsof er zonet een prikkeldraad langs was gepasseerd en een lichaamstemperatuur van 39°C. Desalniettemin zette ik dapper mijn aktiviteiten verder en weinig tijd later en twee tabletten Dafalgans en een zakje Aspegic verder, zat ik zwetend in de auto. "Het is mij duidelijk dat je wel echt veel van de zee houdt als je in die toestand toch wil vertrekken" had I. nog gezegd. Ja hoor, reken er maar op dat dat zo is. Het is misschien wel de enige plaats waar ik mijn hoofd echt kan leegmaken.

Fiets huren

In Brussel loopt sinds de autoloze zondag vorig jaar een project waarbij je op verschillende plaatsen een fiets kan huren. Voor een zeer economische prijs van 1 euro kan je dan een half uur fietsen, om je fiets dan vervolgens in een ander "fietsstation" af te zetten. Evaluatie na 1 jaar toont aan dat het niet werkt, die fietsen in de stad. Oorzaak hiervoor zijn een gebrek aan fietspaden in de hoofdstad, te veel heuvels en een gebrek aan plaatsen om je fiets af te zetten. Dit in tegenstelling tot Parijs en Lyon waar het een succes blijkt te zijn.
Wij (mijn lieve collegaatjes - vriendinnen T. en E. en ik) hadden de gelegenheid het systeem uit te testen in Lyon tijdens een congres in het voorjaar van vorig jaar. Wij waren alleszins laaiend enthousiast. Rekening houdend met de vreselijke file problemen zou je toch verwachten dat meer mensen zich achter het project zouden zetten.

Je moet er alleen op letten dat de fiets die je uitkiest wel een ketting heeft ...

Shit

Sinds gisteren was ik al opgedraaid. Ik heb mij de hele dag lopen haasten om toch maar op tijd (17u15) op school bij grote T te zijn voor een info avond over de bosklassen waar zij in oktober aan zal deelnemen. Daarna snel naar huis, lasagne in de oven en de kids in bad en (net nog niet te laat) in bed. Aangezien ik de volgende dag naar een meeting in Griekenland vertrok had ik nog enige voorbereidingen te treffen. ' t Is te zeggen, zorgen voor schoon ondergoed voor man en kinderen voor de komende 2 dagen. Hoe komt het toch dat telkens ik, al was het maar kort, afwezig ben , het linnen, nochtans in overvloed aangekocht, zich op zo'n momenten steeds in de vuile wasmand bevindt. Daarnaast nog snel een overnachtingspakketje voor mezelf samengesteld en tenslotte moest ik nog een referentielijst van een manuscript dat eigenlijk deze week al had moeten ingestuurd zijn aanpassen. Om 1u vannacht heb ik beseft dat het niet meer slim ging komen met die referentielijst, hier en daar had ik er enkele toegevoegd zodat de numerieke lijst niet meer klopte. Ok, ik moest dan kiezen, ofwel nog een uur of twee doorwerken en dan morgen een wrak zijn (de wekker stond om 6u) ofwel afsluiten en gaan slapen. Ik heb dan toch wijselijk beslist ("op die ene dag zal het toch niet komen, hé") voor het slapen te kiezen. Hoewel ik doorgaans in slaap val van zodra mijn hoofd het kussen raakt, waren op dit late uur, gezien de hectische avond, mijn "ying en yang" echter niet in evenwicht geraakt. Als het uiteindelijk morgen was, had ik het gevoel geen oog dicht gedaan te hebben.
Na een "redelijk" ochtendverloop stond ik dan netjes op schema klaar om naar de luchthaven te vertrekken. Op dat ogenblik merkte ik dat mijn portefeuille niet meer in mijn handtas stak. Oeps ! Dus geen identiteitskaart, geen geld en geen credit kaarten. Zo geraak je het land niet uit. Misschien wel in de auto ? Het gebeurt wel meer dat die daar eens durft uit te vallen, uit mijn handtas. Neen hoor, daar ook geen portefeuille. Nadenken .... en ondertussen tikt de klok ... Gisteravond voor het verlaten van mijn bureau in het ziekenhuis had ik hem nog nodig gehad, dus dan moest hij daar toch nog liggen ? De spanning nam toe, maar ik bleef kalm. Gelukkig moest ik slechts een kleine omweg maken tot daar. En ja hoor, daar lag hij. En dan kwam ik op de autosnelweg, en daar was ik niet alleen, en was er bovendien nog een ongeval gebeurd, en stonden we daar met z'n allen stil op de asfalt. En intussen tikte de klok, en intussen werd de gate gesloten ... en is het vliegtuig zonder mij vertrokken ...

Ik voel me nu leeg en dolgedraaid.

En tot overmaat van ramp, met al dat gehaast en gesleur, zit mijn nek weer vast. En de laatste Brufen die ik in onze farmacie kast heb gevonden wil nog niet helpen.

Life can be shit sometimes ...

Vrijdagavond

Vrijdagavond, dat is het leukste moment van de week. En nog meer als er een vrij weekend volgt.

Laatste

Het laatste weekend van de grote vakantie, daar hebben we nog alles willen uithalen. Gisteren is het onverwacht nog een zeer zonnige dag geworden zodat we veel in de tuin zijn geweest en 's avonds nog een stukje vlees op de bbq hebben gelegd. Vandaag zijn we gaan Gordelen (staat dat eigenlijk al in de Van Dale ?), samen met zo'n 75000 andere sportievelingen. Het leek wel of de zon vandaag aan het mokken was, ze liet zich moeizaam vanachter de wolken zien, maar het weer was goed om te fietsen, een aangename temperatuur van 22°C en een (niet te) fris briesje.

Morgen begint de school opnieuw. Voor het slapen gaan waren er bij grote T enkele traantjes en zei ze dat ze niet naar school wou gaan. Als ik haar vroeg waarom zij dat zo erg vond, antwoordde ze dat het was omdat ze niet meer kon uitslapen. Grote T is van kleins af een fervente uitslaper. Vrienden en kennissen zijn verwonderd en misschien zelfs een tikkeltje jaloers als zij horen dat zij gemakkelijk tot minstens halftien uitslaapt - en dat terwijl menig spruit vanaf zes uur opgewekt en vrolijk aan de dag begint en verwacht dat ouderlief dat ook zal doen. Helaas kunnen wij sinds de geboorte van kleine T niet meer van dat grote voordeel genieten ...
Aan dat uitslapen, daar kunnen wij niet veel aan veranderen, maar wij kunnen (en moeten) er wel voor zorgen dat ze 's avonds, hoe moeilijk soms, op tijd in haar bedje ligt voor de nodige nachtrust.

De boekentas staat weer klaar, samen met het brooddoosje, de sapjes, het stukje fruit en het koekje.

Vanaf morgen moeten we ons weer haasten om op tijd de deur uit te zijn, om dan even later in de file weer stil te staan, en elke dag weer (net) te laat toe te komen ...