Podium

10

Tien jaar is het geleden, ons eerste etentje. Er zijn mooie dingen uit voortgekomen ...

Mama

Soms is het handig als de kids wat zelfstandigheid tonen. Bij het aan- en uitkleden bijvoorbeeld, en bij voorkeur in de werkweek, tijdens de familiale ochtend- of avondspits. Ik ben niet het type dat die zelfstandigheid wil uitbuiten, zo van "als ze het kunnen, dan moeten ze het ineens maar altijd zelf doen". Ik ben blij als ik ze een handje kan helpen, maar het is zoals gezegd soms handig - en tijdsparend - als ze mij eens helpen, zeker als je er alleen voorstaat zoals vanavond, wanneer Jackie I. ditmaal 2 dagen naar Athene heeft gestuurd. Vanavond stond ik zodus te zwaaien met T. haar pyjama, zo van ; hier, doe hem aan. "Maar mama, jij moet hem mij aandoen, jij bent mijn mama en daar dienen mama's toch voor !"
Zo gezegd, zo gedaan.

Credit card country

Als je een verlengd verblijf in de Verenigde Staten plant, dan moet de gebruikerslimiet van uw VISA kaart eens controleren en zonodig aanpassen. Anders kunnen er nare dingen gebeuren, zoals ik meegemaakt heb. Alle kosten die moesten gemaakt worden om naar hier te komen, had ik vooraf betaald met VISA : inschrijving workshop, vlucht en verblijf voor de eerste week, en dan nog enkele lokale "purchases". Voor de tweede week had ik een andere locatie uitgezocht, in de nabijheid van MGH. Bij het inchecken deed er zich een probleem voor : "lady, there is a problem with your credit card, there is only a garantee for one night, you have to contact your card company." En daar stond ik dan, als niet kredietwaardige foreigner. En het moest een kredietkaart zijn, met iets anders moest ik niet afkomen, geen Maestro (kan je daar niet overal mee betalen ?) en ook geen baar geld. Wat mij te doen stond was de bank bellen en hulp vragen, anders stond ik de volgende dag op straat ! Even in een erg zwart moment zag ik mijzelf nooit meer thuisgeraken ... Enkele uren later, om 9u in België (3u alhier, maar ik moest geen wekker zetten, want ik kon geen oog dichtdoen) - het moet het eerste telefoontje van de week geweest zijn - heeft de vriendelijke mevrouw me uit de nood geholpen en binnen het half uur was ik opnieuw "kredietwaardig" !

Boston by night

Het lijkt wel of de stad nooit slaapt. Heel de nacht hoor je toeters van auto's, sirenes van ziekenwagens (en die zijn heel wat luider dan bij ons heb ik de indruk) en roepende mensen. Vroeg in de ochtend, bij zonsopgang, zie je dan weer mensen vroeg op weg naar hun werk, op een uur dat ik me nog eens omdraai ...

Zondag rustdag

Tijd voor rust. Alhoewel, rust dat is relatief. Ik was klaar voor een "Boston walking". Niettegenstaande de ongeloofljk hoge temperatuur van meer dan 35°C. Ik was er aan toe. Met de kaart in de hand ben ik vertrokken, van Cambridge Street in Beacon Hill, een wijk genoemd naar de lichtboei (= beacon) op de helling en gekenmerkt door smalle straten met gaslantaarns aan de huizen. Het is een "fancy place", zeer gegeerd en naar het schijnt één van de duurdere in het land. Helaas kan naast de mooie authenticiteit een Starbucks Coffee op de hoek van de straat niet ontbreken ... "We are in America man !".
Nadat ik een groot plein was voorbijgestapt aan City Hall, waar baskettend Boston zich verenigd had naar aanleiding van de prestigieuze overwinning van de Celtics in de NBA "this is also America"), kwam ik aan het Old South Meeting House, waar in de 18e eeuw de democratische idealen van "freedom of speech" werden gevierd. Naar rechts leidt naar Downtown, langs een winkelstraat, waar ik niet kan laten even bij Macy's binnen te stappen. De dollar staat nu eenmaal laag, 't is de moment. Links van de South Meeting House stap ik naar de historische sites zoals Faneuil Hall en Quincy Market, in de 18e eeuw gebouwd voor het marchanderen van voedsel. Heden ten dage blijft voedsel in Quincy Market centraal staan, het is een immense "food court", waar je allerlei soorten voedsel met variabele culturele inbreng kan kopen. Ter hoogte van Faneuil Hall loopt tevens de "Freedom Trail", een weg bestaande uit rode schaveien, die langs 16 nationaal historische sites loopt, verwijzend naar de gebeurtenissen die geleid hebben tot het losrukken van Engeland ("New England"). Het is een gezellig drukke buurt, met veel volk op de vele terrasjes.
Wat verderop is dan de Long Wharf at Boston Inner Harbor, een leuke, verfrissende plek. Drie uur later was ik terug in het hotel, doodmoe. Ik had nog net genoeg energie om mijn "Chicken wrap met Ceasar salad" op te eten.