Batterijen

Grote T heeft de gewoonte met luid geschal haar zeg te doen. Wanneer ik haar er voor de zoveelste keer op wijs krijg ik volgend antwoord : "Maar mama, ik kan daar niet aan doen, mijn batterijen staan te hard !".

Z-o-o

Niet zo fancy, maar wel basic, een bezoekje aan de ZOO in Antwerpen op zondag. Op minder dan een uur waren we er met de trein. Geen stresserende parkeertoestanden en de kids vonden het zalig eens met het openbaar vervoer op stap te gaan. Wij behoren namelijk tot diegene die altijd de auto uithalen. Grote T. heeft afgelopen week met een vriendinnetje van de klas kennis gemaakt met de metro. Wereldvreemd moet haar mama gedacht hebben toen ze verbaasd vroeg of T. nog nooit in een metro gezeten had. Alleszins heeft grote T. ook ons iets geleerd : die bolletjes op het perron, zo vlak bij de sporen, die dienen voor de blinden, dat zij weten waar ze moeten stoppen, zodat ze niet van het perron op de sporen zouden vallen. We leren elke dag bij, ook van een 6-jarige.

Voor kleine T. leek de olifant veel groter dan hij zich had voorgesteld, en was de giraf het leukste dat hij had gezien.
En grote T. kan thans alvast getuigen dat mensen en apen veel gemeen hebben ...

Maar meneer de directeur van de Zoo, doe iets aan de kwaliteit van het eten in uw restaurant ...

Belastingen

't is toch elk jaar dezelfde miserie met die belastingsaangifte. Hoewel we weten dat het elk jaar moet gebeuren, en meestal rond dezelfde periode, is het ook dit jaar weer nachtwerk geworden om de klus op tijd te klaren. Enfin, 't is klaar, hopelijk brengt het wat op.