Ocharme

V, een klasgenoot van kleine T heeft vandaag overgegeven. Erger nog, hij heeft overgegeven op Beer (lees Be-re), kleine T's onafscheidelijke lievelingsknuffel die hem overal vergezelt. Hermetisch afgesloten in een plastic zak is Beer vanavond mee naar huis gekomen. We hebben hem snel in de wasmachine gestoken. Ocharme zie ik toen.
Ocharme wie ? vroeg grote T. Ocharme Beer, omdat hij vuil was, of ocharme kleine T, omdat zijn lievelingsknuffel "vol overgeef was". Waarop grote T ernstig antwoordde : ocharme V. En gelijk had ze.

Lijf

Toen kleine T in bad zat, ontging het grote T niet dat zijn rugvelleke nog een bruin kleurtje had, in contrast met zijn witte billekes.

Kijk mama, T heeft ook zijn broek in zijn lijf staan !

Weekend

Een prachtig najaarsweekend was het. Met temperaturen waar augustus jaloers zou op zijn. Meteen ook de gelegenheid om wat tijd in de tuin door te brengen, en na 6 jaar in ons huis te wonen, hebben we een nieuw hoekje in onze tuin ontdekt, eentje waar de zon het langste schijnt en waar de wind afwezig is. Eigenlijk had onze tuinaanlegger (onze eerste - want we hebben er meerdere gehad - tuinaanleggers zijn een soort dat namelijk soms laat - als het te laat is om te planten - of nooit komen opdagen) had het netjes voor ons uitgetekend, een warm plekje om te zitten net op die plaats, maar wij hadden daar toen geen oren naar, misschien moeten we dat plan terug eens opvissen.

Dit weekend is grote T ook voor het eerst naar de scouts geweest. Ze was alleszins heel enthousiast. We willen haar stimuleren daar naartoe te gaan, T is een duracelleke dat beweging nodig heeft, een beweging die wij haar niet altijd kunnen bieden.

Gelukkige verjaardag !

Met onze kleine gasten weet je nooit vooraf de slaagkansen van een verrassing.
Vandaag hier weer een goed voorbeeld van.
Dit ondanks zeer goede voorbereiding - geen evidentie gezien het chronische tijdsgebrek van tegenwoordig.
Voor I zijn verjaardag was ik gisteren in een wervelwind nog in de FNAC geraakt om hem zijn cadeau te kopen - een GSM - een broodnodig goed gezien die 'constant platte' batterij van de vorige. Ik had hem 's avonds in het geniep nog vlug in cadeaupapier verpakt en vervolgens opzij gelegd. Grote T had ik voorbereid dat zij "het cadeau" - overigens vond ze het geen goed cadeau, ze had liever gewild dat ik hem, net als zij, een training zou kopen, dat zij dus het cadeau hem 's morgens mocht overhandigen aan de ontbijt tafel - overigens weer een goede smoes om haar 's morgens uit bed te krijgen, want dat lukt tegenwoordig ook niet echt goed.
Maar dat was uiteraard zonder de medewerking van kleine T in rekening te brengen. Eer wij goed en wel beneden waren deze morgen - kleine T en I waren dat reeds wel - hoorde ik I zeggen dat "er iets gebeurde dat niet de bedoeling was", gevolgd door "Oh mama ... foon, mama foon. Ja onze kleine meneer had natuurlijk het pakje onderschept en zonder aarzeling opengemaakt. Waarop grote T hem wel kon schieten, en zich niettemin moest inhouden om niet lijfelijk - lees "met slagen" - naar hem toe te gaan.

's Avonds heb ik "het feest" niet kunnen meemaken, wegens professionele verplichtingen. 't Moest weer lukken, net op die ene dag van het jaar ook hier geen uitzondering. Zij hebben het wel leuk gehad, met vlaggetjes en fruittaart, hoe geweldig kan eenvoud niet zijn.

Morgen maken we het goed, dan gaan we met ons tweetjes nog eens op stap. Het lijkt weer veel te lang geleden.

11-09

Telkens ik vandaag mijn voorschriften dateerde, moest ik terugdenken aan die vreselijke dag, intussen 7 jaar geleden. Dat beeld van die boeing die één van de twin towers doorboort, daar blijf je met ongeloof en verontwaardiging naar kijken.

Vocabulaire

Onze kleine T is nog maar amper 2 weken op school en de feiten worden reeds uitgedrukt in termen van pipi en kaka.

Red mij uit de nood

De eerste werkweek in het "gewone" ritme zit erop. Het was een week om niet te onthouden. Qua organisatie viel het allemaal goed mee, ons "schemaatje" werkt, iedereen tijdig ter plaatse en de kids konden op "menselijke" uren door I. of mij worden opgehaald. Zij hadden het gelukkig naar hun zin, op uitzondering 's morgens. Het afscheid viel wat tegen voor kleine T, hij wilde met me mee naar het ziekenhuis, hij was namelijk ziek.
Ik daarentegen, ik heb TEveel te doen, het lijkt of ik 2 voltijdse jobs heb. Mijn hoofd barst van de hoofdpijn, hartkloppingen beheersen het ritme, Stilnoct moet me ervan weerhouden 's nachts niet een uur of twee wakker te liggen om te plannen, te overlopen, te denken, en nog eens te denken.
Ik stik, of neen, ik verdrink, ik zit bijna onder water ...

Dag 2

Ondanks de vrees die we hadden voor de start van kleine T school - rekening houdend met zijn allergie voor veranderingen - was de 2e dag wederom eentje zonder traantjes. Terwijl meer dan de helft van zijn klasgenootjes aan de rok van de mama's hing (eentje lag zelfs hysterisch op de grond te krijsen) ging hij rustig als eerste het klasje binnen, nam plaats op één van de bloemenstoeltjes en overzag het schouwspel. Het deed me even denken aan zo een of andere reclame of televisiefragment waar je zo'n krioelend (?) straatbeeld ziet met veel auto's en nog meer voetgangers, waar voor één persoon het beeld plots blijft stilstaan, alsof die even uit het fragment wordt weggeplukt.

Nieuwe start

De vakantie is gedaan, het leven neemt een nieuwe start.
Voor T&T een belangrijke, grote T start in het eerste leerjaar en voor kleine T was het zijn eerste schooldag. Het is allemaal vlot verlopen, zonder tranenvloed, bij kleine T overheerste nieuwsgierigheid, hetgeen hem niet deed beseffen dat er ook afscheid werd genomen. Grote T stond uiterst fier - voor het eerst - in de rij, kaarsrecht met de boekentas op de rug.

Als ik vroeg wat ze gedaan hadden kreeg ik volgende verslag :
Grote T zei dat ze het erg spannend vond, vooral telkens de juf zei "En nu gaan we ...", maar de slotcommentaar was dat het allemaal te gemakkelijk was, ze hadden over "ik" geleerd vandaag, waarop "zij" dan maar "het gezin" heeft getekend in haar kleine ik boekje.

Grote T had op zijn beurt geslapen en een koekje gegeten in de school, de "grote" school.