Tand

Hij is eruit. Vanavond in de auto. Ze had hem plots in haar handjes. Grote T's eerste tand. Een snijtandje onderaan. Dat ding hield ons met zijn gewiebel reeds meer dan twee weken in de ban. Ik mocht er niet naar kijken, laat staan aan trekken. Maar vanavond is hij eruit. En we hebben er niet eens moeten aan trekken.
En heel volwassen was dit haar commentaar : "het is niets hoor mama, nu kan ik er geen last meer van hebben"

Dat is overdreven

Ik vind het ergelijk. Die ontelbare verlichte rendieren in de tuinen, die scheve linten van lichten op afschuwelijke wijze langs de dakgoot gespannen. Dat geflikker in al die kleuren.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou van kerstmis, ik hou van licht tijdens deze donkere decemberdagen, maar moet het echt zoveel zijn ?
Grote T denkt zoals ik; "dat is toch overdreven hé mama", wanneer we nogmaals een zoveelste lichttempel passeren.